Jak dbać o pęcherz i nerki?

Zioła moczopędne

Infekcje pęcherza moczowego czy problemy z nerkami to wyjątkowo dokuczliwe, bolesne schorzenia. Dlatego o wiele lepsza jest profilaktyka niż późniejsze leczenie. Jeśli się z nami zgadzasz, sprawdź, jak dbać o pęcherz i nerki.

Jak dbać o pęcherz moczowy?

Na zapalenie pęcherza moczowego najczęściej cierpią kobiety. Infekcja ta powoduje częste, bolesne oddawanie moczu. Odczuwa się też nieustanny ból w podbrzuszu. Można jednak temu zapobiegać. A jak? Jest kilka sposobów na to, aby uchronić się przed infekcją pęcherza.

Kluczową kwestią jest picie odpowiedniej ilości wody. Zaleca się spożycie dwóch litrów płynów dziennie. Mogą to być również herbaty, napary ziołowe. Dlaczego jest to tak ważne? Ponieważ pęcherz jest nieustannie „przepłukiwany”, dzięki czemu bakterie nie mają szans się w nim osiedlać.

Drugą, istotną kwestią, jest unikanie wstrzymywania moczu przez długi czas. Szczególnie kobiety powinny pamiętać o tym, aby nie zwlekać z wizytą w toalecie. I tutaj znowu wszystko chodzi o bakterie – jeśli zbyt długo przetrzymujesz mocz w pęcherzu, mają one idealne warunki do tego, aby się rozmnażać.

Konieczne jest zachowanie higieny intymnej. Tylko tu trzeba uważać, bo przesada w każdą stronę może być szkodliwa. Częste podmywanie się, szczególnie mocno bakteriobójczymi środkami, prowadzi do zniszczenia flory fizjologicznej.

Przy okazji… zadbaj o odpowiednią bieliznę. Unikaj tej, która wyprodukowana jest ze sztucznych materiałów. Najbardziej przyjazna dla zdrowia jest bawełna, ma właściwości oddychające. Oprócz tego ważne jest, aby w chłodne dni ciepło się ubierać. Grube rajstopy lub spodnie to zdecydowanie lepsze rozwiązanie niż krótka spódniczka i gołe nogi. Nie doprowadzaj o przemarznięcia stóp, bo może to prowadzić do powstawania infekcji.

Jak dbać o nerki?

Jeśli się dobrze zastanowisz, to powyższe wskazówki wcale nie jest trudno wprowadzić w życie. Aczkolwiek najlepszy efekt uzyskasz, gdy dodatkowo zadbasz też o swoje nerki, które pełnią funkcję filtra oczyszczającego Twój organizm.

Jaka jest nasza najważniejsza rada? Pij… dużą ilość płynów. Jeśli nerki będą odpowiednio nawodnione, będą mogły sprawnie działać. Tak jak i w poprzednim przypadku, nie powinno się przetrzymywać moczu, bo to prowadzi obciążenia nerek.

Kluczowa jest również dieta. Konserwanty stosowane w żywności, leki oraz używki mogą doprowadzić do uszkodzenia tego narządu. Staraj się unikać mocno przetworzonych produktów, gotuj zdrowo. Nie przyjmuj leków bez zalecenia lekarza (suplementów diety, „profilaktycznych” środków na przeziębienie).

A co z używkami? Najbardziej szkodzą alkohol, papierosy i kofeina. Usunięcie tych substancji z organizmu jest dla nerek trudnym zadaniem, a teraz wyobraź sobie, co się dzieje, gdy muszą go wykonywać codziennie przez kilka lat. Nie służy też zbyt duża ilość soli w diecie. Uważać trzeba przede wszystkim na fast foody, produkty wysoko przetworzone, jak zupy w proszku, kostki rosołowe, a także na słone przekąski (chipsy, paluszki).

Naturalne środki moczopędne

Korzystne dla pęcherza moczowego i nerek, w szczególnie w okresie infekcji, będzie też stosowanie naturalnych środków moczopędnych. Tylko, jak to zwykle bywa, nie można popadać w przesadę i ich nadużywać.

Takie działanie mają arbuzy, pomidory, a także sok z granatu oraz z żurawiny. Jednak najprościej jest stosować zioła, które usuwają nadmiar wody oraz zbędnych produktów przemiany materii.

Możesz regularnie pić napary z pokrzywy, skrzypu polnego, mniszka lekarskiego czy z… pietruszki. Tylko pamiętaj przy okazji, że spożywane w nadmiarze prowadzą do wypłukania elektrolitów z organizmu, zachowaj więc zdrowy rozsądek podczas ich stosowania.

Jaka dieta w cukrzycy? Co wolno, a czego nie można jeść w cukrzycy?

Cukrzyca

Osoby chorujące na cukrzycę muszą przestrzegać wielu zasad żywieniowych. I choć na początku może wydawać się to trudne, wszystko tak naprawdę sprowadza się do… indeksu glikemicznego. Sprawdź, o czym muszą pamiętać osoby chore na cukrzycę typu drugiego.

Co to jest indeks glikemiczny?

We wstępie pisaliśmy, że wszystko sprowadza się do indeksu glikemicznego, dlatego teraz należałoby wytłumaczyć, co to właściwie jest, zanim przejdziemy dalej.

Indeks glikemiczny (IG) jest to wskaźnik, który określa, jak gwałtownie wzrasta poziom glukozy we krwi po spożyciu danego produktu. A jaka zależność występuje w jego przypadku? Jeśli dany produkt spożywczy posiada wysoki indeks glikemiczny, to należy spodziewać się tego, że po jego spożyciu nastąpi gwałtowny wzrost poziomu cukru we krwi. Natomiast jedzenie o niskim indeksie glikemicznym nie spowoduje żadnej reakcji lub będzie ona występować w niewielkim stopniu.

Przy czym nie można utożsamiać ilości węglowodanów z poziomem indeksu glikemicznego, ponieważ różne ich rodzaje mogą mieć zupełnie inny wpływ na skoki cukru.

A jak „czytać” IG? Punktem odniesienia jest glukoza, której indeks wynosi 100. To do niej porównuje się inne produkty. Jeśli indeks glikemiczny wynosi poniżej 55%, mówi się, że jest on niski. IG na poziomie 55-69% określa się jako średnie, natomiast od 70% wysokie.

Zasady diety dla cukrzyków

Osoby chore na cukrzycę muszę kierować się indeksem glikemicznym potraw. Przy czym należy od razu zaznaczyć, że to wcale nie oznacza, że mogą jeść tylko posiłki o niskim indeksie. Konieczne jest po prostu takie zaplanowanie jadłospisu w ciągu dnia, aby zachować odpowiednią podaż kalorii oraz optymalny stosunek między węglowodanami, białkami i tłuszczami.

Ponadto istotny jest sposób przygotowania danych produktów spożywczych, a także to, z czym się je łączy. Przykładowo, owoce zwykle mają wysokie IG. Lecz gdy poda się je z jogurtem naturalnym, skok poziomu cukru automatycznie będzie niższy.

Ponadto trzeba wiedzieć, co jest wskazane w diecie, a czego powinno się unikać.

Cukrzyca typu 2 – co można jeść?

Cukrzyca typu 2 jest najbardziej rozpowszechniona wśród chorujących, dlatego to właśnie na niej skupimy uwagę. Co mogą jeść takie osoby?

Produkty zbożowe, najlepiej pełnoziarniste, jak pieczywo razowe i żytnie, makaron z mąki razowej czy ryż brązowy. Oprócz tego chude sery, oliwę z oliwek, olej rzepakowy, mięso drobiowe oraz ryby. Z owoców dozwolone są m.in. jagody, truskawki, kiwi, cytrusy oraz brzoskwinie.

Większość warzyw jest bezpiecznych dla cukrzyków, tylko tutaj warto pamiętać o tym, że surowe mogą mieć nawet o połowę niższy indeks glikemiczny, niż ugotowane. Tak samo jest też z makaronem – rozgotowany ma wysokie IG, natomiast al dente na optymalnym poziomie.

Jedzenie dla cukrzyków

Cukrzyca typu 2 – czego nie można jeść?

A czego lepiej się wystrzegać? Co oczywiste – słodyczy, cukru białego, miodu, słodzonych napojów, a także pszennych wyrobów piekarniczo-cukierniczych. Co ciekawe, cukrzycy nie powinni sięgać po większość produktów zbożowych bezglutenowych. Uważać powinni też na ugotowane ziemniaki, bób i dynie oraz na sporą część owoców, przede wszystkim suszonych.

Zasad diety dla cukrzyków jest o wiele więcej, to podstawy. Dlatego na początku choroby warto skorzystać z pomocy dietetyka, który ułoży jadłospis oraz wytłumaczy najważniejsze zalecenia. Z czasem gotowanie zgodnie z tymi założeniami stanie się znacznie prostsze i co najważniejsze – smaczne.

5 domowych sposobów na przeziębienie

Napar na przeziębienie

Początek sezonu jesiennego to przede wszystkim czas przeziębień. Infekcjom często ulegają nawet te osoby, które stosowały środki zapobiegawcze. Co wtedy robić? Czy trzeba od razu pędzić do apteki? Nie! Najpierw można wypróbować domowe sposoby na przeziębienie. A gdy to nie pomaga i objawy się nasilają, została już tylko jedna możliwość – trzeba się udać do lekarza.

1. Pij dużo płynów

Jeśli spodziewasz się magicznych specyfików, to mamy dla Ciebie złą wiadomość – wszystkie nasze sposoby są proste i znane od wieków. Choć niektóre nie tak oczywiste na pozór. Pierwsza rada brzmi: pij dużą ilość płynów. Dzięki temu nawodnisz organizm, a co za tym idzie, nawilżysz go. Szczególnie nabłonek nosa i gardło.

Łatwiej spełnisz ten warunek, gdy będziesz sięgać po ciepłe napoje, bo picie zimnej wody, gdy jesteś przeziębiony, nie należy do najprzyjemniejszych doświadczeń. Unikaj za to kawy i czarnej herbaty, gdyż te prowadzą do odwodnienia.

A jak się już wyleczysz, to… nadal pij dużo płynów. Zapobiegniesz dzięki temu infekcjom pęcherza moczowego oraz zadbasz o odpowiednią filtrację nerek.

2. Zrób ciepły rosół

Pamiętasz, jak chorowałeś w dzieciństwie? Wtedy pierwszą rzeczą, którą robiła mama albo babcia, był ciepły rosół. Czy tego chciałeś, czy nie, musiałeś go wypić. I to zwykle pomagało. Dlaczego? Ponieważ taki esencjonalny, domowy bulion rozcieńcza śluz w nosie. Dodatkowo rozgrzewa i, co nie pozostaje bez znaczenia, znacznie łatwiej jest go zjeść, niż klasyczny obiad.

3. Przepłukuj gardło

Jedną z najskuteczniejszych metod na ból gardła jest jego przepłukiwanie. Nasi redaktorzy nie raz przetestowali tę metodę na sobie i potwierdzają, że działa skuteczniej niż niejedna pastylka. Tylko nie chodzi o to, by przepłukiwać go byle czym. Należy zrobić roztwór ciepłej wody z solą. Wiemy, nie brzmi to zbyt smacznie, ale nie martw się – wcale nie jest to zabieg wymagający poświęceń.

4. Przygotuj mleko z miodem i masłem

Samo picie dużej ilości napojów nie wystarczy. Musisz przygotować tajną broń każdej babci, czyli ciepłe mleko z masłem i miodem. Ten niepozorny specyfik rozgrzewa, a także walczy z bólem gardła i kaszlem. W jaki sposób?

Połączenie masła z mlekiem nawilża gardło, łagodzi ból, hamuje odruch kaszlu. Podobne działanie wykazuje miód, ponadto słynie z właściwości przeciwzapalnych.

Tylko uważaj na jedną rzecz – nie powinno się dodawać miodu do wrzącego, gorącego mleka, ponieważ pod wpływem temperatury straci swoje cenne właściwości.

5. Stosuj aromaterapię

Ten punkt brzmi trochę jak seans w gabinecie odnowy, SPA. O co tak naprawdę chodzi? O stosowanie olejków eterycznych. Najskuteczniejszy w tym przypadku jest olejek eukaliptusowy, który udrażnia nos i w konsekwencji sprawia, że objawy kataru stają się mniej uciążliwe.

Możesz wybrać jedną z kilku metod. Najprościej jest użyć kominka do olejków eterycznych, wtedy zapach ten będzie unosić się przez dłuższy czas. Jeśli posiadasz wannę, przygotuj ciepłą kąpiel i do wody dodaj kilka kropli olejków. Możesz też zrobić domową inhalację, aczkolwiek jeśli masz cerę naczynkową, może ona doprowadzić do rozszerzenia się naczyń krwionośnych. Wtedy po prostu skrop poduszkę olejkiem przed snem.

10 zasad zdrowego żywienia, które łatwo wprowadzisz w życie

zasady-zdrowego-zywienia-jak-jesc-zdrowo

Nie od dziś wiadomo, że zdrowe odżywianie pozwala uniknąć wielu nieprzyjemnych chorób. Prawidłowo przygotowane posiłki dostarczają do organizmu niezbędne składniki pokarmowe, wpływają korzystnie nie tylko na twoje zdrowie, ale również na samopoczucie i koncentrację. Oto 10 zasad zdrowego żywienia, które w łatwy i szybki sposób wprowadzisz w życie. Sprawdź i ciesz się zdrowiem.

1. Odżywiaj się regularnie

W zdrowej diecie bardzo ważna jest odpowiednia częstotliwość spożywania posiłków. Znacznie lepiej jest spożywać kilka lekkich posiłków w ciągu dnia niż tylko dwa obfite. Według badań, zdrowy człowiek powinien jeść od 4 do 5 posiłków dziennie co 3-4 godziny. Pozwala to utrzymać odpowiedni poziom cukru we krwi, a także ogranicza spożywanie przekąsek zawierających nadmiar kalorii. Optymalne godziny spożywania posiłków to: śniadanie do 2 godzin po przebudzeniu, obiad w porze największej aktywności w środku dnia i kolacja około 3 godziny przed snem.

2. Jedz różnorodne posiłki

Na zdrowe żywienie wpływa także różnorodność spożywanych posiłków. Nie ma produktu, który zawierałby odpowiednią ilość wszystkich niezbędnych składników pokarmowych. Dlatego należy jeść zarówno produkty zbożowe, jak i mleczne, wysokobiałkowe oraz warzywa i owoce. Nie warto także ufać suplementom, ponieważ żaden z nich nie może w pełni zastąpić dobrze zbilansowanej diety.

3. Jedz dużo warzyw i owoców

Mimo że słyszymy o tym od dziecka, to mało kto rzeczywiście się do tego stosuje. Owoce i warzywa są bardzo bogate w witaminy i składniki mineralne. W owocach zawarty jest również błonnik, który obniża stężenia cholesterolu.

owoce-warzywa-zdrowa-zywnosc

4. Wybieraj naturalne produkty

W zdrowej diecie należy wybierać jak najmniej przetworzone produkty. W końcu im dalej od natury, tym dalej od zdrowia. Dlatego z naszej diety powinniśmy wykreślić wszelkie fast foody, gotowe dania i żywność w proszku.

5. Pij przed i po posiłku

To bardzo ważne. Pić powinno się przed i po jedzeniu, a nie w trakcie. Picie płynów w czasie spożywania posiłku powoduje zaburzenie procesów trawiennych. Może także prowadzić do powstawania gazów, wzdęć i zaparć.

6. Jedz produkty zbożowe

Jak już wspomnieliśmy, różnorodna dieta to podstawa zdrowego żywienia. Jednak nie powinno w niej zabraknąć produktów zbożowych, co więcej, powinny być one składnikiem większości spożywanych posiłków. W szczególności powinno się wybierać artykuły z tzw. pełnego przemiału, które są bogatsze w składniki odżywcze.

7. Unikaj cholesterolu

O tym, że warto ograniczać spożycie tłuszczów zwierzęcych i produktów obfitujących w cholesterol wiedzą w szczególności osoby po zawale. Unikać powinniśmy zatem tłustego mięsa, czekolady, lodów i chipsów.

8. Unikaj słodyczy

Z tym punktem wiąże się również wcześniejszy. Dodatkowo unikanie jedzenia słodyczy chroni przed próchnicą zębów i ułatwia utrzymanie należytej masy ciała.

9. Unikaj soli w posiłkach

Nadmierne spożywanie soli może doprowadzić do rozwoju nadciśnienia tętniczego, zawału serca, a także udaru mózgu. Dlatego nie powinno się spożywać więcej niż 5 g soli dziennie. Ten składnik można zastąpić świeżymi lub suszonymi ziołami.

10. Ogranicz spożycie alkoholu

Nikogo nie powinien zdziwić fakt, że alkohol szkodzi naszemu zdrowiu. Jest przyczyną wielu groźnych chorób, m.in. przewlekłego zapalenia trzustki, marskości wątroby i wielu nowotworów.

Choroba Hashimoto – objawy, diagnostyka, leczenie

choroba-hashimoto-objawy-leczenie

Choroba Hashimoto najczęściej dotyka kobiety po 45. roku życia, jednak i od tego bywają wyjątki. Jest ściśle powiązana z układem odpornościowym, a jej przyczyną mogą być czynniki genetyczne oraz stres. Najczęściej przebiega bezobjawowo, jednak konsekwencją jej nieleczenia mogą być choroby serca oraz niepłodność. Sprawdź, jakie są objawy tej choroby i jak ją leczyć.

Choroba Hashimoto – na czym polega?

Choroba Hashimoto bywa nazywana także limfocytowym zapaleniem tarczycy i jest chorobą autoimmunologiczną, czyli taką, w której układ odpornościowy niszczy własne komórki. Jest to przewlekłe, niebolesne zapalenie tarczycy, które przez lata niszczy ten gruczoł i prowadzi do zmniejszenia produkcji hormonów. Choroba Hashimoto jest najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy.

Choroba Hashimoto objawy

Przebieg choroby Hashimoto może być bardzo różnorodny. Najczęściej przez wiele lat przebiega łagodnie i bezobjawowo, a pacjenci dowiadują się o niej dopiero przy przypadkowych badaniach, kompletnie niezwiązanych z tarczycą. Niekiedy objawem choroby może być nieco powiększona tarczyca, uczucie ciągłego osłabienia i senność. Gdy Hashimoto doprowadzi do niedoczynności tarczycy możemy zauważyć nagły wzrost masy ciała, ciągłe uczucie zimna, zaparcia, zaburzenia miesiączkowania czy niepłodność. Z niedoczynnością tarczycy mogą być związane również spowolnienie czynności serca, a także zaburzenia pamięci. Osoby chore na Hashimoto często maja suchą, bladą i łuszcząca się skórę oraz suche, wypadające włosy.

Hashimoto – diagnostyka

W celu diagnostyki choroby Hashimoto wykonuje się badanie palpacyjne, za pomocą którego można stwierdzić powiększenie gruczołu tarczycowego. Lekarz rodzinny powinien zlecić także badania laboratoryjne, takie jak badanie krwi na przeciwciała przeciwtarczycowe anty-TPO i anty-TG oraz badanie poziomu hormonów tarczycy (T3 i fT3 oraz T4 i fT4). W przypadku rozpoznania niedoczynności tarczycy prawdopodobnie będziemy poproszeni również o wykonanie badania USG tarczycy lub biopsji cienkoigłowej tarczycy – gdy badanie USG wykaże obecność guzków.

Jak leczyć Hashimoto?

Najczęściej terapia choroby Hashimoto polega na przyjmowaniu brakujących hormonów tarczycy. Kluczowym lekiem jest tutaj lewotyroksyna, którą przyjmuje się na czczo, około pół godziny przed pierwszym posiłkiem. Jednak częstotliwość i sposób przyjmowania tego leku powinny być wcześniej ustalone z lekarzem. Prawidłowo leczona choroba Hashimoto nie powoduje poważnych konsekwencji. Osoby dotknięte tą chorobą powinny jednak pomyśleć o zdrowej diecie. Zaleca się spożywanie regularnych posiłków, zastępowanie tłuszczów zwierzęcych roślinnymi, jedzenie świeżych owoców i warzyw oraz rezygnacja z wszelkich używek.

A czy możliwe jest całkowite wyleczenie z choroby Hashimoto? W przypadku pacjentów z niedoczynnością tarczycy konieczne jest leczenie lewotyroksyną przez całe życie. Nie daje one całkowitego wyleczenia, jednak znacznie przywraca zdrowie.

Objawy nietolerancji pokarmowej, co powinno zwrócić Twoją uwagę?

nietolerancja-pokarmowa-test-na-nietolerancje-pokarmowa

Nietolerancja pokarmowa często mylona jest z alergią na spożywane pokarmy. Jednak w przeciwieństwie do niej dotyczy znacznie większej liczby osób. Objawy nietolerancji pokarmowej są bardzo różnorodne i niespecyficzne, dlatego trudno je zauważyć. Sprawdź, co powinno zwrócić twoją uwagę. Jakie są objawy nietolerancji pokarmowej?

Czym jest nietolerancja pokarmowa?

Nietolerancja pokarmowa to niepożądana reakcja organizmu na dany składnik pożywienia. Dolegliwości związane z nietolerancją mogą dotyczyć różnych układów jednocześnie, jednak głównie układu pokarmowego, ponieważ to on jako pierwszy ma kontakt ze składnikami pokarmowymi. Nietolerancja pokarmowa dotyczy dużo większej liczby osób niż alergia, z którą często jest mylona. Na dodatek nierozpoznana nietolerancja może w przyszłości doprowadzić do chorób, takich jak cukrzyca, nadciśnienie, stwardnienie rozsiane czy łuszczyca. Zatem jak w porę rozpoznać tę chorobę, by nie doprowadziła do przykrych konsekwencji?

Nietolerancja pokarmowa objawy

Jak rozpoznać nietolerancje pokarmową? Co w szczególności powinno zwrócić twoją uwagę? Przede wszystkim powinieneś zastanowić się czy od dłuższego czasu nie borykasz się z jakimiś nawracającymi dolegliwościami. Dokładnych objawów nietolerancji pokarmowej może być mnóstwo, na dodatek są one bardzo różnorodne; mogą dotyczyć zarówno układu pokarmowego, skóry, jak i układu oddechowego.

Do najczęstszych objawów nietolerancji pokarmowej dotyczących przewodu pokarmowego należą: nudności, biegunka, wzdęcia, częste odbijanie lub gazy jelitowe, zgaga czy bóle brzucha. Nietolerancja może także doprowadzić do problemów skórnych takich jak łupież czy trądzik. Twoją uwagę powinna także zwrócić wysuszona skóra lub wypadające włosy. Dodatkowo osoby z nietolerancją pokarmową mogą odczuwać częste bóle głowy, bóle stawów, drętwienie oraz puchnięcie dłoni i nóg. Do objawów nietolerancji pokarmowej należą także: stan zapalny uszu, cienie pod oczami, zatkany nos, ataki kichania czy przewlekły kaszel.

Jak widać objawy mogą być naprawdę różne, przez co często są bagatelizowane. Jednak zbyt silne i nawracające dolegliwości powinny być dla ciebie sygnałem, by jak najszybciej udać się do lekarza i wykonać badanie krwi.

Badania na nietolerancje pokarmowe

Zatem jak sprawdzić, czy dolegliwości są związane z nietolerancją pokarmową? W tym celu najlepiej wykonać badanie krwi w punkcie pobrań. Taka próbka zostanie przesłana do laboratorium, a następnie zbadana pod kątem obecności przeciwciał IgG. Jednak testy na nietolerancje pokarmową można również wykonać samodzielnie, w domu. Takie badania również polegają na pobraniu z palca próbki krwi. Zazwyczaj za ich pomocą można wykryć nietolerancje na 59 produktów spożywczych. To znacznie mniej niż w przypadku badań laboratoryjnych, gdzie możliwe jest sprawdzenie nawet 200 produktów.

Zakażenie lamblią – jakie objawy u dzieci i dorosłych?

lamblia-objawy-zakazenia

Lamblie bytują zazwyczaj w jelicie cienkim człowieka. Tym pierwotniakiem mogą się zarazić zarówno dzieci jak i dorośli, jednak najbardziej narażone na te chorobę są dzieci w wieku przedszkolnym. Do zakażenia lamblią dochodzi drogą pokarmową, wystarczy, że spożyjemy zanieczyszczone jedzenie lub wypijemy skażoną wodę. Sprawdź, jakie są objawy tej choroby oraz jak ją leczyć.

Co to jest lamblia?

Lamblia to pasożyt, który jest niewidoczny gołym okiem. Żywi się i rozmnaża w przewodzie pokarmowym ludzi oraz zwierząt, dlatego możemy się nim zarazić również od psa lub kota. Jednak najczęściej do zakażenia lamblią dochodzi po zjedzeniu pokarmów, na których znajdują się cysty tego pierwotniaka. Mogą się one również przedostać do naszego układu pokarmowego, gdy wypijemy wodę z nieprzebadanych źródeł, na przykład z leśnych źródełek.

Co ważne lamblie rozmnażają się bardzo szybko, dlatego możliwe, że zakażenie tym pasożytem może wystąpić u kilku osób w rodzinie w podobnym czasie. Dlatego po zauważeniu pierwszych objawów tej choroby, warto jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Lamblia objawy

W przypadku osób dorosłych zarażenie lamblią najczęściej przebiega bezobjawowo. Jednak bywa, że symptomy tej choroby można zauważyć już po kilku dniach. Zazwyczaj są to różnego rodzaju dolegliwości żołądkowo-jelitowe, na przykład nudności czy ból w okolicy żołądka lub pęcherzyka żółciowego o zmiennym nasileniu. Z kolei ostremu zakażeniu lamblią towarzyszyć będzie biegunka, złe samopoczucie, tłuszczowe stolce o bardzo nieprzyjemnym zapachu, skurcze i wzdęcia, chudnięcie, wymioty, a niekiedy również gorączka. Takie objawy zazwyczaj pojawią się po okresie wylęgania (7-14 dni) i mogą utrzymywać się od 2 do nawet 4 tygodni.

Lamblie objawy u dzieci

Objawy tej choroby przebiegają tak samo w przypadku dorosłych, jak i dzieci. Jednak lamblie mogą u dzieci powodować zahamowanie rozwoju psychofizycznego. Powodują one niedobór witamin i białek, co może doprowadzić do niedożywienia dziecka. Dlatego jednym z częstszych objawów tej choroby u dzieci jest nagły spadek masy ciała, niedorozwój fizyczny oraz zaburzenia trawienia i ogólne osłabienie. Co ważne objawem lamblii jest również zwiększony apetyt na słodycze. Dlatego jeśli dziecko dotychczas odżywiało się normalnie, a teraz ma ochotę wyłącznie na słodkie potrawy, to możliwe, że doszło do zakażenia.

Lamblia – jak leczyć?

O sposobie leczenia tej choroby decyduje lekarz. Ustala to na podstawie wyników zleconych wcześniej badań kału. To on ustala sposób przeprowadzenia leczenia i dawkowanie. Warto tego przestrzegać, ponieważ leki na lamblie mocno obciążają wątrobę i terapia na własną rękę może nam tylko zaszkodzić. Leczenie farmakologiczne warto również wspomóc odpowiednią dietą. Warto ograniczyć ilość węglowodanów i całkowicie zrezygnować ze słodyczy.

Choć lamblioza często przebiega bezobjawowo, to w wielu przypadkach może być bardzo uciążliwa i może przełożyć się na późniejsze problemy zdrowotne. Dlatego, aby zapobiec zakażeniu, warto przestrzegać podstawowych zasad sanitarno-higienicznych.

Zioła na wzdęcia – co i jak brać?

jakie-ziola-na-wzdecia

Wzdęcia to nieprzyjemna dolegliwość żołądkowo-jelitowa, której wielu z nas często doświadcza. Nieleczone wzdęcia, mogą powodować coraz gorsze samopoczucie, stopniowo osłabiając nas i niszcząc nasz organizm. Jak sobie z nimi poradzić? Domowym i skutecznym sposobem na wzdęcia są ziołowe herbatki. Podpowiadamy, jakie zioła są dobre na wzdęcia i jak je stosować.

Kminek na wzdęcia

Kminek znacznie łagodzi wzdęcia, działa także rozkurczowo, dlatego może okazać się pomocny przy silnych skurczach menstruacyjnych. A jak przyrządzić napar z kminku, który uśmierzy dolegliwości? W tym celu będzie nam potrzebna zaledwie łyżeczka mielonego kminku i 250 ml wrzątku, którym należy zalać zioła i odstawić na 15 minut pod przykryciem. Po tym czasie trzeba odcedzić napar i wypić. Tak przyrządzoną mieszankę zaleca się pić 3 razy dziennie.

A co, jeśli nie przepadamy za domowymi, ziołowymi herbatkami? Wtedy wystarczy zjeść łyżeczkę mielonego kminku wymieszanego z majerankiem i popić go wodą, a działanie będzie bardzo podobne.

Napar z suszonej bazylii

Pomocny może okazać się również napar z suszonej bazylii, która nie tylko łagodzi wzdęcia, ale także działa antybakteryjnie i pomaga szybciej wyjść z przeziębienia. Szklanka naparu z bazylii może również ułatwić trawienie i zmniejszyć bolesny skurcz brzucha. A jak przyrządzić taki napar? Podobnie jak w przypadku wcześniejszej herbatki, potrzebny będzie nam jedynie wrzątek i łyżeczka suszonej bazylii. Najlepiej, jeśli mamy w domu bazylię, którą sami ususzyliśmy. Taką herbatkę powinno się parzyć około 20 minut. Bazylię warto również stosować jako przyprawę do codziennych posiłków.

jakie-ziola-na-wzdecia-napar-z-bazylii

Herbatka z szałwii na wzdęcia

Cenne właściwości wykazuje również szałwia, która pomaga w leczeniu wzdęć i niestrawności, a dodatkowo przeciwdziała nadmiernej fermentacji w jelitach. Co ważne, szałwia wykazuje również działania rozkurczowe, łagodzi także stany zapalne w jamie ustnej. Gotową herbatkę z szałwii można kupić w torebkach w prawie każdej aptece i sklepie spożywczym, jednak dużo skuteczniejszy okaże się domowy napar przygotowany z łyżeczki suszonych liści szałwii. Należy zalać je wrzątkiem i parzyć pod przykryciem przez około 10-15 minut. Dzienna zalecana dawka to 3 szklanki takiej herbaty.

Liść rozmarynu na wzdęcia

Również rozmaryn posiada wiele cennych składników, które korzystnie wpływają nie tylko na układ pokarmowy, ale na cały organizm. Liść rozmarynu okaże się szczególnie pomocny przy wzdęciach u dzieci, a także przy skurczach żołądka i jelit. Ponadto napar z rozmarynu wspomaga trawienie. Taki napar, podobnie jak wcześniejsze, przyrządza się z jednej łyżeczki rozmarynu i wrzątku. Herbatkę należy parzyć przez 10 minut i pić przed posiłkiem.

To tylko kilka ziół, które łagodzą wzdęcia. Do tej listy należy dodać jeszcze arcydzięgiel lekarski, tymianek czy koper włoski, który dodatkowo wspomaga laktację i może działać łagodząco na kolkę u niemowląt. Na wzdęcia poleca się również napar zrobiony z anyżu czy mięty.