Podstawowe badania dla dziecka, mężczyzny, kobiety — jakie warto robić regularnie?

Laborant w trakcie badania próbek

Badania profilaktyczne to szereg testów, które warto wykonywać regularnie, gdyż pomogą one w utrzymaniu zdrowego organizmu. Dotyczy to zarówno kobiet, mężczyzn, jak również i dzieci. Dzięki takim badaniom możliwe jest wczesne wykrycie choroby oraz podjęcie szeregu działań, zmierzających do poprawy stanu zdrowia. Dowiedz się, jakie warto i należy wykonywać regularnie.

Jakie badania dla kobiet?

Kobiety powinny regularnie badać się, co pozwoli na jak najszybsze wykrycie ewentualnych nieprawidłowości oraz chorób we wczesnym stadium rozwoju. O badaniach dla kobiet szerzej pisze medyczny blog https://penicylina.pl, z którego dowiedzieć się można m.in. jakie badania należy wykonać, będąc w określonym wieku, czy w grupie ryzyka zachorowania na nowotwory.

Do standardowych badań, które zalecane są pacjentkom w każdym wieku, należą:

  • morfologia,
  • badanie moczu,
  • badanie w kierunku stężenia cholesterolu,
  • lipidogram,
  • OB,
  • frakcja LDL i HDL.

Ważne jest również badanie pomiaru ciśnienia tętniczego oraz ginekologiczne. Kobiety powinny szczególną uwagę zwracać na regularne badanie cytologiczne, mające na celu wczesne wykrycie raka macicy oraz badanie piersi. Cytologię, w zależności od zaleceń lekarza, należy wykonywać co dwa lata, natomiast badanie piersi, nie rzadziej niż co trzy lata.

Jakie badania dla mężczyzn?

U Panów bardzo ważne jest regularne wykonywanie oznaczenia poziomu cholesterolu całkowitego. W tym celu wykonuje się morfologię podstawową. Równie ważne jest systematyczne badanie jąder, które mężczyzna powinien wykonywać przynajmniej raz na 3 lata, oraz raz w miesiącu poprzez tzw. samobadanie. Wówczas poprzez wykrycie nieprawidłowości należy niezwłocznie skontaktować się ze specjalistą. Niepokój powinny wzbudzić takie dolegliwości jak bolesność, zwiększenie objętości czy wyczuwalne guzki. Lekarz rodzinny powinien również kierować pacjenta na badania przesiewowe, badanie moczu, krwi oraz próby wątrobowe. W pakiecie badań do wykonania powinno się znaleźć także OB, glukoza, lipidogram. Mężczyźni są częściej narażeni na nowotwory ze względu na wzmożone palenie papierosów czy spożywanie alkoholu. Panowie w przeciwieństwie do kobiet, wszystkie złe emocje kumulują w sobie, przez co częściej borykają się z problemami z sercem i schorzeniami układu nerwowego. Dlatego nie powinni zaniedbywać kwestii związanych ze swoim zdrowiem i chodzić regularnie na badania podstawowe oraz rozszerzone.

Jakie badania dla dziecka?

Niezależnie od wieku, co jakiś czas dziecku powinno się wykonywać morfologię. Oznaczenie określonych parametrów morfologii zaleca się zarówno u małych dzieci, jak i młodzieży. Pomaga ona w ocenie ilości poszczególnych elementów morfotycznych krwi. Ich wzrost lub spadek mogą świadczyć o określonych chorobach, jakie właśnie rozwijają się w organizmie. Nie zaszkodzi również wykonać profilaktycznie OB oraz CRP, które z kolei pozwalają na wykrycie infekcji toczących się w małym organizmie. Do podstawowych badań należy również badanie moczu. Dziecko należy badać regularnie, gdyż pozwala to uniknąć lub rozpoznać na wczesnym etapie wiele nawet bardzo poważnych, chorób. Wynik wykonanych badań trzeba zawsze skonsultować z lekarzem, gdyż tylko on może odpowiednio je odczytać i postawić trafną diagnozę. Absolutnie nie wolno odczytywać wyników za pomocą internetu. Co jakiś czas warto wykonać również badania bilansowe, które wykrywają ewentualne nieprawidłowości na etapie samego rozwoju malucha. Dziecko powinno być również zbadane przez okulistę oraz stomatologa. Bardzo ważne jest także badanie ortopedyczne.

Domowe sposoby na nadkwasotę, jak sobie pomóc?

Mężczyzna trzyma się za brzuch

Nadkwasota to schorzenie przejawiające się nadmiernym wydzielaniem soków trawiennych. Ich nadmiar w żołądku powoduje duży dyskomfort trawienny ze względu na zawarty w nich kwas solny. Powodują one szereg nieprzyjemnych dolegliwości. Jak sobie radzić z tym problemem? Tego dowiesz się z poniższego artykułu.

Czym jest nadkwasota żołądka?

Jak już wspomniano, przejawia się zwiększeniem wydzielania kwasu solnego, który obniża poziom pH w żołądku. Śluz okrywający błonę śluzową tego narządu stanowi barierę ochronną przed żrącym działaniem kwasu. Jeśli jest uszkodzona w wyniku choroby wrzodowej bądź refluksowej, wówczas można zaobserwować szereg objawów typowych dla nadkwasoty. Przyczyniają się do niej również problemy z niestrawnością, przejedzenie lub ciężkostrawna dieta. To właśnie ten ostatni czynnik najczęściej sprzyja powstawaniu nadkwasoty. Wśród najczęstszych objawów można wyróżnić ból brzucha, zgagę, nudności i wymioty.

Jakie domowe sposoby na nadkwasotę żołądka?

Najskuteczniejszym naturalnym sposobem na walkę z nadkwasotą jest picie ciepłej wody z octem jabłkowym i miodem. Do przygotowania takiego napoju wystarczy szklanka ostudzonej wody oraz po jednej łyżce octu i miodu. Inną metodą jest spożycie soku z surowych ziemniaków. Wystarczy umyć średniej wielkości ziemniak, obrać i zetrzeć na tarce. Następnie należy docisnąć powstałą pakę, aby otrzymać sok. Taką miksturę warto pić góra dwa razy dziennie przez dziewięć dni, a następnie zrobić kilkudniową przerwę.

Pomóc może również picie oparów z siemienia lnianego, spożywane na 15 minut przed śniadaniem. Jedną łyżkę siemienia zalewamy gorącą wodą i odstawiamy na godzinę. Odcedzamy ziarna i wypijamy powstały kleik. Można przygotować go również wieczorem i pozostawić na noc, by rano móc od razu wypić gotowy napój.

Wśród innych naturalnych metod wyróżnić można także picie sody oczyszczonej. Wystarczy rozpuścić maksymalnie dwie łyżeczki. Jest to skuteczny sposób, jednak można go stosować tylko doraźnie. Długotrwale stosowanie nie jest zalecane ze względu na możliwość zaburzeń metabolicznych.

Można spróbować soku z imbiru zwłaszcza w przypadkach, kiedy w wyniku nadkwasoty często dochodzi do nudności lub wymiotów. Korzeń należy obrać i zetrzeć na tarce. Wypijamy jedynie jedną lub dwie łyżeczki soku, popijając wodą. Napar można zrobić również ze zmielonego lub sproszkowanego imbiru.

Naturalnym sposobem na pozbycie się nadkwasoty jest gryzienie migdałów, ponieważ zawarte w nich składniki skutecznie neutralizują kwas solny w żołądku.

Jakie inne metody na nadkwasotę żołądka?

Bardzo ważne jest przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów. Nawodnienie organizmu oraz dostarczenie mu składników pozwala na utrzymanie właściwego poziomu pH. Ponadto dobre nawodnienie dotlenia i poprawia metabolizm. Koniecznie trzeba zmienić dietę i nawyki żywieniowe oraz unikać produktów ciężkostrawnych. Jeżeli ktoś ma tendencję do przejadania się, wówczas należy wyrobić w sobie nawyk jedzenia posiłków częściej, ale w mniejszych ilościach. Czynnikiem, który może wywoływać nadkwasotę, jest również stres, dlatego warto postarać się o unikanie jego źródła lub znalezienie sposoby na jego neutralizowanie.

Wpływ wentylacji, kominków, ogrzewania na zdrowie – jakość, serwis i technika

Osiedlowy komin wentylacyjny

Sprawnie działająca wentylacja oraz rodzaj ogrzewania mają bardzo duży wpływ na zdrowie człowieka, oraz na utrzymanie dobrego stanu technicznego budynku. Przez źle wentylowane pomieszczenia, w których dodatkowym problemem jest nieprawidłowe ogrzewanie, doskwiera nie tylko złe samopoczucie, ale przede wszystkim może pojawić się szereg dolegliwości zdrowotnych. W poniższym artykule opisujemy wpływ wentylacji i ogrzewania na ludzkie zdrowie.

Wpływ wentylacji na zdrowie

Każdemu z nas zdarzają się sytuacje, w których brakuje nam tchu, dopada nas senność i zmęczenie, obniża się koncentracja oraz spada poziom energii. Jedyne, na co w takich momentach mamy ochotę, to położyć się do łóżka i zdrzemnąć. Większość osób winę za taki stan zrzuca na spadek ciśnienia na dworze, ale mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że problem tkwi najczęściej w niesprawnej wentylacji. Oprócz usuwania z pomieszczeń powstających zanieczyszczeń wentylacja ma wpływ, m.in. na stabilną wilgotność powietrza w domu (www.schiedel.com/pl). Przez nieprawidłowy przewiew można odczuwać bóle głowy, pieczenie oczu, nadmierne zmęczenie lub mieć problemy z koncentracją. Można do tego dodać również astmę, różnego rodzaju alergię czy infekcję dróg oddechowych. Te oraz inne dolegliwości związane są ze złą jakością powietrza i zanieczyszczeniami, panującymi w danym miejscu. Coraz częściej obserwuje się przypadki rozwoju grzybów pleśniowych, powodujących korozję biologiczną elementów konstrukcyjnych, oraz mających swój udział w pogarszającym się stanie zdrowia.

Stosowanie nowoczesnych materiałów i rozwiązań budowlanych spowodowało, że nowe lub wyremontowane budynki są bardzo szczelne i co za tym idzie, energooszczędne. To znaczy, że zmniejsza się zapotrzebowanie na ogrzewanie. Do tego używa się okien i drzwi, które przepuszczają bardzo mało powietrza, przez co zmniejsza się zużycie energii na cele wentylacji. W ten sposób pogarsza jakość powietrza w budynku. Zbyt duża szczelność uniemożliwia poprawne działanie wentylacji, która nie może sprawnie działać bez zapewnienia stałego dopływu powietrza. Ludzie z powodu jego braku, coraz częściej otwierają okna, przez co budownictwo z założenia energooszczędne, wcale nim nie jest.

Najlepszymi metodami na poprawnie działającą wentylację są:

  • Wentylacja naturalna tzw. grawitacyjna

Działa na zasadzie różnic temperatur powietrza. Gdy w pomieszczeniu jest cieplej niż na zewnątrz, wymuszony zostaje przepływ powietrza w kominie wentylacyjnym. Jego braki zostają uzupełnione przez nieszczelności w ścianach, oknach itp. Ten rodzaj wentylacji sprawdza się najlepiej zimą.

  • Wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła

Sprawdza się niezależnie od pory roku, a dzięki rekuperatorowi możliwe jest odzyskanie dużej części ciepła utraconego w procesie wentylacji. Świeże powietrze zostaje zassane z zewnątrz, następnie przefiltrowane nawet z najmniejszych nieczystości, ogrzane w wymienniku ciepła i rozprowadzone kanałami do wszystkich pomieszczeń. Zużyte powietrze jest wyciągane z pomieszczeń wilgotnych, takich jak kuchnia, czy łazienka, filtrowane, a po przejściu przez wymiennik ciepła oddaje swoje ciepło świeżemu powietrzu, po czym jest usuwane na zewnątrz.

Palące się w kominku drewno

Ogrzewanie kominkowe a zdrowie

Palenie w domowym kominku to gwarancja ciepła, relaksującego widoku i przytulnej atmosfery. Jest to marzenie niejednej rodziny. Rozpalony za szybą ogień pomaga odprężyć się po ciężkim dniu, jest ekonomiczne i oczywiście pięknie wygląda. Pojawia się jednak pytanie, czy nie zaszkodzi on zdrowiu domowników? Otóż nie. Jest on całkowicie bezpieczny, pod warunkiem, że jest prawidłowo użytkowany.

Najodpowiedniejszym materiałem do palenia w kominku jest drewno. Jest ekonomiczne a przy odpowiednim ułożeniu i rozpaleniu, gwarantuje większą produkcję ciepła, substancje lotne nie uciekają z dymem, tylko spalają się w piecu i nie przedostają się do środka pomieszczenia. Kawałki drewna należy układać w kominku tak, by nie przylegały do siebie całą długością. Wybierając drewno, należy zwracać uwagę na jego wilgotność. Im bardziej suche, tym lepiej.

Prawidłowy proces spalania zachodzi tylko wtedy, gdy zostaną spełnione trzy warunki:

  • do palenia używa się odpowiedniego materiału,
  • zapewniony jest stały dostęp do tlenu i źródła ognia,
  • pomieszczenie, w którym znajduje się kominek, posiada sprawny system wentylacji nawiewno-wywiewnej bądź grawitacyjnej.

Odcinek łączący wkład z kominem oraz przewód kominowy muszą być szczelne, ponieważ zapewni to odpowiednią i regularną konserwację. Ponadto warto wyposażyć kominek w zewnętrzny dolot powietrza. W ten sposób nawet przy zamkniętych oknach będzie miał on zapewnioną odpowiednią ilość tlenu.

To wszystko razem wzięte nie tylko będzie dobrze wpływać na nasze samopoczucie, co nie będzie powodować przykrych dolegliwości związanych z nieprawidłowym ogrzewaniem i złą cyrkulacją powietrza. Obejdzie się wówczas bez szkodliwego dymu i sadzy lecących do środka pomieszczenia i po prostu będzie spełniać swoją funkcję na 5+.

Jak zaplanować płeć dziecka?

Brat i siostra trzymają się za ręce

Czy istnieją sprawdzone metody na zaplanowanie płci dziecka? Czy jest to w ogóle możliwe? Coraz więcej przyszłych rodziców, zastanawia się, czy są w stanie sami spowodować, aby na świat przyszła ich wymarzona córeczka albo syn. Istnieją pewne sposoby na zaplanowanie płci dziecka, które prezentujemy poniżej.

Planowanie płci dziecka – czas zapłodnienia

O płci dziecka decyduje czas zapłodnienia, czyli moment, kiedy plemnik i komórka jajowa, łączą się w jedno. Płeć uzależniona jest od pary chromosomów płci X i Y. U kobiety są jednakowe (para XX), natomiast u mężczyzny różne (para XY). Każdy plemnik oraz komórka jajowa zawiera tylko jeden chromosom płciowy. Komórki jajowe zawierają chromosom X a plemniki X lub Y. Jeśli dojdzie do zapłodnienia plemnikiem z chromosomem X, wówczas urodzi się dziewczynka. Chłopiec rodzi się w wyniku zapłodnienia chromosomem Y.

Planowanie płci dziecka – selekcja plemników i zarodków

Jest to nowoczesna technika medyczna polegająca na sortowaniu plemników pod względem chromosomów płciowych. Jak dotąd niezawodną metodą sortowania plemników jest technika Microsort. Opiera się na tym, że poprzez specjalne urządzenie analizuje się wszystkie plemniki w danej porcji nasienia i dzieli na lżejsze (Y) i cięższe (X). Zapłodnienie komórki jajowej takim wyselekcjonowanym materiałem zwiększa szanse na urodzenie dziecka pożądanej płci. Skuteczność wynosi nawet do 90%.

Planowanie płci dziecka – metoda in vitro

W tym wypadku szansa urodzenia dziecka o wybranej płci wynosi 100%. Do powstania zarodka dochodzi w wyniku połączenia komórek jajowych i plemników rodziców. Trzeciego dnia od zapłodnienia, analizowany jest profil chromosomalny pod kątem płci. Wówczas do macicy wprowadzane są jedynie zarodki tej płci, która wybrali przyszli rodzice. W Polsce za jedyny uzasadniony powód wyboru płci uważa się sytuacje, kiedy dziecku grozi poważna choroba np. hemofilia, na którą chorują wyłącznie chłopcy.

Próba in vitro w laboratorium

Planowanie płci dziecka – dieta

Możliwe jest ukierunkowanie całego procesu na wybrane przez siebie tory, poprzez wprowadzenie stosownej diety. Co prawda, nie ma na to potwierdzonych dowodów naukowych, jednak nasze mamy i babcie zawsze powtarzały, że matki, które urodzą chłopców, odżywiają się zupełnie inaczej niż te, które urodzą córki. Zatem jeśli marzy Ci się dziewczynka, wówczas powinnaś spożywać więcej produktów bogatych w wapń i magnez. Natomiast jeśli chcesz mieć syna, wtedy sięgaj po produkty z sodem i potasem.

Jeśli planujesz córkę to około 5 – 6 tygodni przed poczęciem, powinnaś jeść:

  • dużo nabiału,
  • potraw mącznych,
  • gruboziarnistych kasz,
  • marchwi,
  • roślin strączkowych,
  • czekoladę.

Jeśli marzysz o synku, wówczas jedz:

  • potrawy słone,
  • dużo mięsa,
  • ryby,
  • ryż,
  • orzechy,
  • pełnoziarniste pieczywo,
  • nabiał,
  • ziemniaki,
  • pomidory.

Planowanie płci dziecka – owulacja

Ta metoda polega na tym, aby odbyć stosunek w określonym momencie. Jeśli planujecie chłopca, wówczas powinniście zaplanować ten moment w trakcie owulacji lub jak najbliżej niej. Jeśli marzycie o córeczce, wtedy powinniście odbyć stosunek na 1 – 2 dni przed owulacją. Metoda ta jest skuteczna, pod warunkiem, że potrafi się dokładnie określać czas owulacji. Można to robić, stosując specjalne testy owulacyjne lub obserwować śluz i mierzyć temperaturę. Skuteczność w tym wypadku sięga nawet 80%.

Jakie bakterie są dla nas groźne, a jakich nie trzeba się bać?

Pacjent podczas badania krwi

Nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę, ale w ludzkim organizmie żyje ok. 2 kilogramów bakterii. Nie są one groźne, wprost przeciwne, bardzo przydatne. Są jednak i takie, które bardzo źle wpływają na organizm. O tym, które bakterie są groźne dla człowieka, a które nie, opowiemy w poniższym artykule.

Bakterie – jakie niebezpieczne?

Światowa Organizacja Zdrowia WHO opublikowała listę najgroźniejszych dla zdrowia oraz życia bakterii, które są odporne na działanie antybiotyków. Do tych najbardziej niebezpiecznych zalicza się:

  • Acinetobacter baumannii

Jest to bakteria występująca w wodzie, żywności, glebie oraz ściekach. Wywołuje zapalenie układu moczowego, zapalenie płuc, infekcje ran oraz sepsę, która najczęściej kończy się śmiercią pacjenta. Do samej infekcji może dojść w szpitalu i domach opieki długotrwałej. Bakteria ta jest szczególnie niebezpieczna dla osób o znacznie obniżonej odporności przebywających w placówkach opieki medycznej.

  • Pałeczka ropy błękitnej

Ona również żyje w wodzie i glebie oraz może pojawiać się na skórze zwierząt i ludzi. Prowadzi do infekcji skórnych, zakażenia układu pokarmowego, oddechowego, moczowego, zakażenia oczu, zapalenia zatok, ucha środkowego i zewnętrznego oraz zapalenia osierdzia. Osoby o niskiej odporności są najbardziej narażone na zakażenie nią wywołane.

  • Bakteria E.coli

To skrót od Enterobakterii, które występują powszechnie i każdy jest jej nosicielem. Do najczęstszych przypadków zakażeń dochodzi w szpitalu, a przyczyn można szukać w infekcjach dróg moczowych, ropni wątroby, zapalenia dróg żółciowych, zapalenia otrzewnej czy zapalenia opon mózgowo – rdzeniowych. Może dojść także do zapalenia krwi i płuc. Najbardziej narażone są osoby starsze o obniżonej odporności.

  • Salmonella

Odpowiedzialna jest za dolegliwości żołądkowo – jelitowe i zatrucie pokarmowe. Są bardzo niebezpieczne i mogą doprowadzić do zakażenia narządów wewnętrznych i chorób stawów.

  • Dwoinka rzeżączki

Ta bakteria wywołuje jedną z chorób przenoszoną drogą płciową, czyli rzeżączki. Przyczynia się do zakażenia innych układów i dotyka najczęściej osoby o niskiej odporności. Noworodki mogą zostać zarażone podczas porodu, jeśli zarażona była matka. Może wówczas prowadzić do zapalenia spojówek, a nie leczone, do trwałej utraty wzroku.

Badanie krwi

Bakterie – jakie bezpieczne?

Dobre bakterie to drobnoustroje, które żyjąc w organizmie człowieka, regulują jego prawidłowe działanie. Każdy człowiek ma ich w sobie 90 bilionów. Bez nich żaden z nas nie mógłby funkcjonować.

Najwięcej bakterii żyje w jelicie grubym. Za utrzymanie dobrej kondycji organizmu odpowiedzialne są bakterie kwasu mlekowego, czyli drożdżaki. Pokrywają one nabłonek jelitowy, tworząc barierę ochronną przeciwko bakteriom chorobotwórczym i innych substancji szkodliwych dla zdrowia.

Ponadto, są bezpośrednio odpowiedzialne za:

  • uwalnianie się witaminy B,
  • obniżają poziom cholesterolu,
  • utrzymują odpowiednią kwasowość jelita, dzięki czemu łatwiej wchłania się wapń, żelazo i cynk,
  • wpływają na prawidłową przemianę materii,
  • produkują naturalne przeciwciała,
  • łagodzą objawy nietolerancji laktozy,
  • zapobiegają powstawaniu nowotworów jelita grubego,
  • chronią przed próchnicą zębów.

Jeśli prawidłowo będziemy dbać o dobre bakterie w organizmie, wówczas będziemy mogli cieszyć się mocniejszą odpornością oraz pełnym zdrowiem.

Czym jest łysienie plackowate? Jak leczyć?

Kobieta bez włosów

Łysienie plackowate to jedna z najczęstszych przyczyn nadmiernej utraty włosów. Dotyka najczęściej młodych ludzi. Częściej z tym problemem borykają się dzieci i młodzież niż dorosłe osoby. Jakie są tego przyczyny raz czy istnieje skuteczne leczenie? O tym powiemy w poniższym artykule.

Łysienie plackowate – co to jest?

Jest to przewlekła choroba zapalna, w wyniku której dochodzi do uszkodzenia mieszków włosowych oraz ich wypadania. To z kolei powoduje powstawanie na skórze głowy rozległych plam, swoim kształtem przypominającymi placki. Takie zmiany mogą powstawać nie tylko na głowie, ale także na brodzie lub brwiach.

Jak już wspomniano, choroba swój początek w dzieciństwie lub w młodym wieku. Najczęściej pojawia się u osób w przedziale wiekowym 20 – 40 i dotyka w równym stopniu kobiet i mężczyzn. Im wcześniej pojawią się pierwsze objawy, tym trudniej jest ją wyleczyć.

Łysienie plackowate – jakie przyczyny?

Przyczyny tej choroby nie są do końca znane. Jako najbardziej prawdopodobną przyczynę, podaje się podłoże autoimmunologiczne, kiedy to układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, uznając je za „obce”. Wtedy to właśnie dochodzi do zmian na skórze o charakterze zapalnym, które powodują nadmierne wypadanie włosów.

Do najczęstszych przyczyn na tym podłożu wyróżnia się:

  • atopowe zapalenie skóry,
  • zapalenie tarczycy (Hashimoto),
  • bielactwo,
  • zapalenie jelita grubego,
  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • cukrzyca typu 1,
  • toczeń rumieniowaty.

Choroba może być również dziedziczna. Najczęściej ma to miejsce w przypadku bliźniąt jednojajowych lub u krewnych pierwszego stopnia. Około 10% przypadków, dotyka także dzieci z zespołem Downa.

Nadmierna utrata włosów jest również zaliczana do grupy schorzeń psychodermatologicznych, czyli takich, będących wynikiem stresu oraz ciężkich stanów emocjonalnych. Co więcej, łysienie plackowate może być wynikiem zaburzeń naczyniowych w okolicach skóry głowy, co w znacznym stopniu zaburza proces wzrostu włosów oraz ich utraty. Również czynniki hormonalne i niedobory niektórych witamin, mogą być w tym wypadu uznane za przyczynę tej choroby.

Łysienie plackowate – jakie leczenie?

Leczenie jest trudne, długotrwałe i może nie zawsze przynosić oczekiwane rezultaty. Wybór terapii oraz metody leczenia, zależą od wieku pacjenta, ilości utraconych włosów oraz ewentualnych skutków ubocznych, spowodowanych leczeniem.

Najczęściej w leczeniu łysienia plackowatego stosuje się:

  • minoksydyl – płyn do stosowania na skórę głowy, które mają na celu pobudzenie włosów do wzrostu. Roztwór należy wetrzeć w chore miejsca przynajmniej 2 razy dziennie. Skutkami ubocznymi takiego leczenia mogą być zmiany na skórze jak zaczerwienienie czy łuszczenie,
  • immunoterapię miejscową – polega na wywoływaniu nadwrażliwości kontaktowej za pomocą silnych alergenów kontaktowych. To najczęściej stosowana i najskuteczniejsza metoda leczenia łysienia plackowatego,
  • fotochemioterapię – zabieg polegający na podaniu leku uczulającego na światło (psoralen) i naświetlany promieniami UVA. Stosuje się go 3 razy w tygodniu.

Najnowszą, eksperymentalną metodą leczenia jest użycie środka stosowanego w leczeniu chorób szpiku kostnego.

Tętniak: rodzaje tętniaka, objawy, leczenie

Zespół medyczny na sali operacyjnej

Tętniakiem nazywane jest uwypuklenie ściany tętnicy w dolnej części ciała i stanowi realne zagrożenie życia. Wcześnie rozpoznane i leczone, dają szansę na pełne wyzdrowienie. O rodzajach tętniaka, jego objawom oraz metodach leczenia, opowiadamy w niniejszym artykule.

Tętniak aorty brzusznej lub piersiowej

Aorta to największa tętnica w organizmie człowieka. Zaczyna się w lewej komorze serca, biegnie przez klatkę piersiową do jamy brzusznej, a tam dzieli się na dwie tętnice biodrowe. Tętniak powoduje jej powiększenie, znacznie przekraczający jej średni wymiar. Jest to najczęściej występujący tętniak. Czynnikiem go wywołującym jest stwardnienie tętnić spowodowane np. miażdżycą, kiłą lub niektórymi urazami. Tego typu tętniak rozwija się powoli, nawet przez wiele lat.

Objawy różnią się, w zależności od tego, gdzie umiejscowiony jest tętniak i czy jest on cały, czy pęknięty. Przeważnie jego obecność sugerują takie czynniki jak:

  • chrypka spowodowana uciskiem na krtań,
  • ból pleców lub klatki piersiowej,
  • opuchlizna szyi,
  • problemy z przełykaniem,
  • niskie ciśnienie,
  • podwyższone tętno,
  • nadmierne pocenie się,
  • nudności i wymioty.

Jeżeli tętniak jest stosunkowo mały, wówczas wystarczy sama obserwacja i wizyty kontrolne. Podczas takich wizyt można obserwować, czy oraz o ile tętniak się powiększa. Lekarz przepisuje odpowiednie leki na obniżenie ciśnienia krwi, co spowoduje, zmniejszenie nacisku wywieranego na tętniak. Jeśli jednak tętniak się powiększa i to w szybkim tempie lub pęka, wówczas zlecana jest operacja. Dokonuje się wtedy naprawy aorty, zastępując wycięty odcinek, specjalną rurką nazywaną protezą naczyniową.

Tętniak mózgu

Jest to również uwypuklenie powstające w naczyniach mózgowych. Może rozwinąć się w każdym wieku. Jego najczęstszymi przyczynami są wady wrodzone w budowie naczynia. Tego rodzaju tętniak, dopóki nie pęknie, powodując przy tym udar krwotoczny mózgu, nie daje żadnych objawów. W przypadku kiedy tętniak jest wyjątkowo duży, wówczas uciska na sąsiednie struktury i objawy dają wtedy o sobie znać.

W zależności od umiejscowienia to, co powinno zaniepokoić to:

  • ból za okiem
  • opadające powieki,
  • rozszerzone źrenice,
  • nagłe i silne bóle głowy.

W przypadku wystąpienia tego rodzaju tętniaka nie ma czasu na obserwacje ani wizyty kontrolne. Konieczna jest natychmiastowa operacja. Polega ona na jego wycięciu i założenie w miejscu wycięcia tytanowego klipsa.

Tętniak tętnicy płucnej

To bardzo rzadki rodzaj tętniaka wywoływany przez choroby naczyń płucnych, prowadzących do zrostu naczyniowego oporu płucnego oraz nadciśnienia w tętnicy płucnej. To z kolei prowadzi do jej poszerzenia. Mogą go wywoływać również nabyte wady serca, zwężenie zastawki dwudzielnej, nowotwory płuc czy zakażenie gruźlicą. Tego typu tętniak może nie dawać żadnych objawów ani dolegliwości.

W miarę jego rozrostu pojawia się:

  • nietolerancja wysiłku,
  • duszność wysiłkowa,
  • osłabienie organizmu,
  • krwioplucie,
  • duszący i męczący kaszel.

W tym wypadku konieczne jest wycięcie tętniaka oraz wszczepienie specjalnej protezy naczyniowej wykonanej z odpowiedniego tworzywa sztucznego.

Prawidłowe ciśnienie: co robić, co jeść, aby mieć prawidłowe ciśnienie tętnicze

Ciśnieniomierz ręczny

Problemy z ciśnieniem to wbrew pozorom poważna kwestia, której nie należy lekceważyć. Nie leczone może prowadzić do szeregu poważnych konsekwencji. Prawidłowe ciśnienie pozwala regulować odpowiednia dieta. O tym, jakie produkty pomagają unormować ciśnienie, opisujemy w poniższym artykule.

Dieta na prawidłowe ciśnienie – z czego zrezygnować?

Przede wszystkim, należy wyeliminować z codziennego jadłospisu wszystko to, co jawnie przyczynia się do wzrostu ciśnienia. Należy zatem ograniczyć do połowy takie produkty jak białe pieczywo, makarony z mąki pszennej, kaszę drobnoziarnistą oraz żółtka jaj.

Całkowicie trzeba zrezygnować z:

  • słodyczy,
  • tłustego mleka,
  • tłustych przetworów mlecznych,
  • ciężkostrawnych mięs i wędlin,
  • wędzonych ryb,
  • produktów konserwowych,
  • zupy w proszku,
  • koncentratów,
  • gotowych sosów,
  • żółtego sera,
  • słonych przekąsek,
  • fast foodów.

Leczenie problemów z ciśnieniem jest procesem długim i ciężkim. Jednak im wcześniej wdrożymy odpowiednią dietę, tym lepiej. Poprawimy w ten sposób własny komfort oraz zmniejszymy ryzyko ewentualnych chorób czy powikłań. Osoby zmagające się z problemami z ciśnieniem, muszą przede wszystkim unormować swój styl życia oraz nawyki żywieniowe, co w znacznym stopniu pozwoli wyeliminować szkodliwe dla zdrowia czynniki.

Pożywne śniadanie na ciśnienie

Dieta na prawidłowe ciśnienie – co jeść?

Osoby zmagające się z problemami z ciśnieniem powinny włączyć do swojej codziennej diety dużo owoców i warzyw. Ponadto powinny kontrolować lub lepiej, unikać spożywania alkoholu i odstawić wszelkiego rodzaju używki.

Do jadłospisu osób ciepiących z powodu nieunormowanego ciśnienia, powinno się włączyć następujące produkty:

  • buraki,
  • pomidory,
  • rzodkiewka,
  • cebula,
  • papryka,
  • czosnek,
  • pietruszka,
  • brokuły,
  • kalafior,
  • szpinak,
  • kapusta pekińska,
  • seler,
  • aronia,
  • cytryna,
  • żurawina.

Są to produkty zawierające dużą ilość potasu, który wpływa na obniżenie ciśnienia. Przyspieszają wydalanie soli oraz nadmiaru wody z organizmu, dzięki czemu oprócz prawidłowego ciśnienia, można również zrzucić kilka kilogramów. Poza tym im większa dawka potasu w diecie, tym mniejsze ryzyko wystąpienia udaru mózgu. Najwięcej potasu będzie na pewno w pomidorach, warzywach liściastych oraz cytrusach. W przypadku problemów z ciśnieniem trzeba zadbać także o prawidłową ilość witaminy C. Jej niedobór powoduje skurcz naczyń krwionośnych. Dlatego, aby uzupełnić jej braki, należy jeść więcej kapusty, aronii, porzeczki, owoców cytrusowych czy żurawiny.

W diecie na prawidłowe ciśnienie powinno się także ograniczyć ilość spożywanej soli. Jest ona potrzebna dla utrzymania prawidłowej równowagi kwasowo – zasadowej zarówno wewnątrz, jak i zewnątrz komórek. Jednak jej nadmiar może prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego. Zwykłą sól kuchenną można zastąpić, używając takich przypraw jak kminek, majeranek, lub zamienić ją na sól morską bądź himalajską. Od zwykłej kuchennej różnią się tym, że nie są jodowane, tylko występują w postaci naturalnych kryształków.

Odpowiednia dieta pozwoli nie tylko unormować ciśnienie, ale także obniży poziom „złego” cholesterolu we krwi. To z kolei pomoże w walce z chorobami układu krążenia.

Podstawowe badania – jakie trzeba robić regularnie?

Pacjent podczas wizyty u lekarza

Badania profilaktyczne, czy inaczej badania podstawowe, warto robić przynajmniej raz w roku. Tzw. ogólne badania, dostarczają wielu ważnych informacji na temat stanu zdrowia człowieka. Zarówno młodzi jak i starsi, powinni regularnie oddawać do badania krew, mocz czy też zbadać poziom cukru we krwi. Każdy znajduje się w jakiejś grupie ryzyka i każdy narażony jest na zachorowanie. A po co leczyć, skoro można zapobiegać? O tym jakie badania warto robić regularnie, dowiecie się z poniższego artykułu.

Badania podstawowe – dlaczego warto robić?

Choćby z tego względu, że badania profilaktyczne są bezpłatne, dlatego powinny być przeprowadzane w miarę często, zwłaszcza jeśli są ku temu powody. Podstawowe badania zlecane są przez lekarza pierwszego kontaktu. Badania ogólne są formą profilaktyki zdrowotnej i sposobem zapobiegania rozwojowi wielu chorób, czy wykrywania ryzyka zachorowania. Badania profilaktyczne są realizowane na podstawie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej. Dzięki wynikom otrzymanym po takich badaniach, można podjąć stosowne leczenie jeżeli wykażą ryzyko zachorowania.

Badania podstawowe – jakie?

W zakres badań podstawowych wchodzą:

  • Morfologia krwi

Polega na ocenie ilościowej i jakościowej poszczególnych składników krwi, odpowiadających za prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu. Dzięki takiemu badaniu można stwierdzić czy nie rozwija się infekcja, stan zapalny oraz inne procesy chorobowe.

  • OB

Skrót nazwy „odczyn Biernackiego”. Jest to wskaźnik opadania erytrocytów. Podwyższone OB świadczy najczęściej o rozwijającym się w organizmie procesie zapalnym, reumatycznym lub nowotworowym. Przyspieszone OB wskazuje, że organizm już boryka się z chorobą, z kolei OB w normie nie musi oznaczać, że człowiek jest całkiem zdrowy. Dlatego wskaźnik OB konfrontuje się z innymi wynikami badań dodatkowych.

  • Mocz

Badanie moczu ma za zadanie ocenić cechy fizyczne i biochemiczne oraz wskazać zawartości komórek, wałeczków i kryształków w moczu. Takie badanie również pomaga w rozpoznaniu wielu chorób i schorzeń. Na badanie moczu kierowane są zwłaszcza osoby, u których stwierdzono problemy z nerkami, drogami moczowymi, choroby układowe, cukrzycę, nadciśnienie oraz otyłość.

  • Glukoza

Jest ona podstawowym związkiem energetycznym, niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Badanie zleca się osobom, u których występuje wysokie ryzyko zachorowania na cukrzycę. Wysoki poziom glukozy we krwi może być spowodowany ciążą, nadczynnością tarczycy, cukrzycą.  Natomiast niski poziom glukozy, może być efektem niedoczynności nadnerczy, obecności guza wydzielającego insulinę czy nieleczonej cukrzycy.

  • Cholesterol

Badanie obejmuje cholesterol całkowity, trójglicerydy, cholesterol HDL i cholesterol LDL. Pozwala oznaczyć poziom cholesterolu we krwi oraz poziom tzw. dobrego i złego cholesterolu. Zbyt wysoki poziom cholesterolu, to ogromne ryzyko wystąpienia miażdżycy. Poziom cholesterolu we krwi, lepiej badać częściej niż raz w roku zwłaszcza, jeśli istnieje podejrzenie i zagrożenie wystąpienia określonej choroby.

Choć zabrzmi to jak banał, zdrowie mamy tylko jedno i warto chociaż raz w roku, udać się na badania które zresztą są bezpłatne. Nawet gdyby miały nic nie wykazać, to lepiej mieć to potwierdzone i mieć spokojne sumienie.

Jakie są objawy stresu negatywnego? Co to stres negatywny?

Czlowiek trzymający smutną maskę

Stres to w zasadzie nieodłączny element dzisiejszego świata. Nie jest niczym wyjątkowym, a wręcz staje się normą. Klasyfikowany jest jako zaburzenie, spowodowane nieradzeniem sobie w danej sytuacji. Istnieją jednak takie przypadki, kiedy stres działa mobilizująco na człowieka, pobudza do działania i podejmowania nowych wyzwań. Jednak jest również stres negatywny, przez który człowiek jest przemęczony, wiecznie wyczerpany i nie ma sił ani energii do podejmowania działań w żadnym wymiarze swojego życia. O tym stresie negatywnym, opowiemy w poniższym artykule.

Stres negatywny – co to jest?

Stres negatywny pojawia się wówczas gdy człowiek żyje w ciągłym i przewlekłym stresie. Negatywny stres działa demobilizująco, prowadzi często rozwoju wielu chorób jak również, może prowadzić do śmierci. Zwiększa także ryzyko pojawienia się różnych schorzeń i problemów zdrowotnych jak kłopoty z sercem, nadciśnienie tętnicze, nerwice, depresja, wrzody i wiele innych.

Stres negatywny najczęściej występuje pod postacią bezsenności, niespokojnych myśli, lękliwości, rozdrażnienia, nadmiernego pobudzenia, problemów z oddychaniem, bólami rożnego pochodzenia. Tego typu stres może doprowadzić do całkowitego rozregulowania organizmu.

Stres negatywny – jakie objawy?

Nowe wyzwania oraz wymagania stawiane przez otoczenie, zadania do wykonania, obowiązki jakimi człowiek jest obłożony, może odebrać człowiekowi siły i chęci do czerpania z życia tego, co najprzyjemniejsze. Przygnębienie, brak mobilizacji do działania i brak sił, to typowe objawy stresu negatywnego. Do tego dochodzi bardzo złe samopoczucie oraz pogorszeniu, może ulec zdrowie. W skrajnych przypadkach może wywoływać ciężkie choroby, a nawet i gorzej.

Stres negatywny w każdym przypadku objawia się inaczej. Jednak do najczęstszych objawów zaliczane są:

  • permanentne zmęczenie,
  • wyczerpanie fizyczne i psychiczne,
  • huśtawki nastrojów,
  • depresja,
  • problemy z koncentracją,
  • sięganie lub nadużywanie używek,
  • wzrost lub spadek masy ciała.

W kwestiach zdrowotnych stres negatywny może prowadzić do wzrostu poziomu cukru we krwi, zwiększa napięcie mięśni, pojawiają się problemy pokarmowe takie jak refluks, zgaga, biegunki, wymioty, nudności, zaparcia. Stres przyczynia się do rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego, w przypadku kobiet rozregulowaniu może ulec miesiączka a w przypadku mężczyzn, może pojawić się problem z potencją.

Kobieta siedzi na podłodze

Stres negatywny – jakie sposoby?

Aby skutecznie walczyć ze stresem, trzeba nauczyć się nad nim panować. Na początek warto się zastanowić nad tym, co powoduje w nas stres i zdenerwowanie i postarać się zminimalizować źródło tego stresu. Jeśli jest to niemożliwe, wówczas warto zmienić swoje nastawienie do danego problemu i sposób reagowania. Kluczowe jest to aby zrozumieć, że nikt nie jest ani doskonały, ani perfekcyjny, ani nie zastąpiony. Warto nauczyć się asertywności oraz zmienić sposób wyrażania emocji i swojego zdania. Może to podziałać bardzo oczyszczająco i przynieść wyraźną ulgę. Warto zacząć myśleć pozytywnie, uwierzyć we własne siły i przyjąć pomoc od tych ludzi, którzy wyciągają pomocną dłoń.

Absolutnie nie wolno dopuścić do sytuacji, w której stres się kumuluje. Wtedy nastąpi coś w rodzaju erupcji wulkanu. Dlatego jeśli czujemy takie napięcie porównywalne do eksplozji, wówczas znajdźmy sposób na rozładowanie emocji. Może być to kawa z przyjaciółką, kąpiel w pianie, wyjście do kina itp. Ważne, aby w sytuacjach stresowych, mieć pod ręką swój niezawodny sposób, który pozwoli ten stres rozładować i rozluźnić człowieka w każdym możliwym aspekcie.

Oczywiście stres zawsze będzie się pojawiał, w mniejszym lub większym stopniu gdyż żyjemy w takich czasach, że nawet dzieci przeżywają swoje stresy. Najważniejsze to nie dać mu się zdominować i znaleźć na niego metodę. Dzięki temu będziemy zdrowsi i szczęśliwsi a stres, już nie będzie miał takich strasznych oczu i łatwiej będzie nam sobie z nim radzić.