Arytmia serca – jak leczyć zaburzenia pracy serca?

Mężczyzna łapie się za serce

Arytmia to zaburzenia rytmu serca które cechuje przyśpieszenie, zwolnienie oraz nieregularność w jego funkcjonowaniu. Może przebiegać całkowicie bezobjawowo, jednak w zdecydowanej większości przypadków jest stanem zagrażającym życiu. Czynnikami powodującymi zaburzenia rytmu serca są najczęściej choroby zastawek oraz mięśnia serca. Jak objawia się arytmia serca i jak ją leczyć. O tym przeczytasz w niniejszym artykule.

  1. Arytmia serca przyczyny
  2. Arytmia serca objawy
  3. Arytmia serca rodzaje
  4. Arytmia serca leczenie

1. Arytmia serca przyczyny

Zaburzenia rytmu pracy serca pojawiają się najczęściej na skutek zaburzeń rytmiczności lub częstotliwości tworzenia bodźców w węźle zatokowym bądź wynikających także, z zaburzeń ich przewodzenia w tzw. układzie przewodzącym. Powodem zaburzeń rytmu pracy serca może być również nadmierna pobudliwość mięśnia sercowego, jego nadmiernego reagowania na bodźce i wytwarzania skurczów dodatkowych z pozazatokowych ośrodków bodźcotwórczych. Następuje wówczas zmiana częstości lub nieregularność pracy serca.

2. Arytmia serca objawy

Zaburzenia rytmu serca dają różne objawy, a niekiedy przebiegają bezobjawowo. W zależności od rodzaju zaburzenia, objawy przybierają inny charakter. Najczęstszym objawem jest jednak typowe kołatanie serca, czyli szybkie i nierównomierne bicie serca. Czasami odczuwalne jest swego rodzaju szarpnięcie w okolicach serca, kaszel oraz dławienie. Samo to uczucie trwa krótką chwilę i ustępuje samoistnie ale zdarza się, że powraca. Arytmii mogą towarzyszyć także tzw. skurcze dodatkowe, które dają wrażenie „przeskakiwania” w klatce piersiowej a nawet, chwilowego zatrzymania pracy serca. Pojawienie się skurczów nie tylko powoduje dodatkowy dyskomfort, ale ciągnie za sobą szereg dodatkowych dolegliwości jak zawroty głowy, uczucie dławienia, zasłabnięcie a nawet, utraty przytomności. Arytmii mogą towarzyszyć również duszności.

Lekarz wypełnia kartę zdrowia

3. Arytmia serca rodzaje

Jak już wspomniano, zaburzenia pracy serca mają różny charakter, w zależności od rodzaju zaburzenia. Do najbardziej charakterystycznych zaliczamy:

  • Niemiarowość oddechowa – objawia się stopniowym przyspieszaniem rytmu zatokowego pracy serca podczas wykonywania wdechu oraz powolnym jego zwalnianiem, w czasie wydechu. Znacznie częściej pojawia się dzieci i młodzieży, niż u dorosłych. Na niemiarowość oddechową szczególnie narażone są osoby z zaburzeniami układu autonomicznego. Co ciekawe, niemiarowości oddechowej nie trzeba leczyć, wystarczy podanie odpowiednich środków uspokajających.
  • Częstoskurcz – o częstoskurczu mówimy wtedy, gdy częstość rytmu zatokowego utrzymuje się pomiędzy 100 a 220 skurczów na minutę. Jest to stan wynikający z nadmiernego stresu, podniecenia psychicznego, jak również obciążenia organizmu spowodowanym nadmiernym wysiłkiem fizycznym. Częstoskurcz zanika, kiedy wyeliminujemy przyczynę stresu lub pobudzenia bądź po przyjęciu stosownych środków uspokajających. Częstoskurcz nie wymaga interwencji lekarskiej, nie ma konieczności wzywania karetki pogotowia. Nie mniej jednak, warto udać się na wizytę lekarską.
  • Rzadkoskurcz – to sytuacja, w której częstość rytmu zatokowego jest mniejsza niż 60 skurczów serca na minutę. Może występować podczas snu oraz w stanach wzmożonego napięcia nerwów błędnych (nerwowego układu współczulnego). Jeśli rzadkoskurcz pojawia się w określonych stanach chorobowych lub u starszych, wówczas oprócz zwolnienia rytmu pracy serca pojawia się osłabienie, senność czy omdlenia. W takich przypadkach, natychmiastowa pomoc lekarska jest wręcz konieczna.

4. Arytmia serca leczenie

Leczenie zaburzeń rytmu serca zależy od rodzaju arytmii, jej natężenia oraz występujących objawów. Badania lekarskie mają na celu określenie, czy zaburzenia mają charakter łagodny czy złośliwy. Leczeni obejmuje środki farmakologiczne, zabiegi operacyjne ale także zakłada zmianę stylu życia, stosowanie zdrowej diety i utrzymywanie prawidłowej wagi ciała. Konieczne jest odstawienie papierosów w przypadku palącego pacjenta.

Z sercem nie ma żartów. Jeśli nie zadbamy o jego prawidłowe funkcjonowanie, może się to dla nas bardzo źle skończyć. Bez serca żyć się nie da więc jeśli zależy nam na długim życiu, musimy się o to postarać.

Ból korzonków – czym jest? Objawy, leczenie

Mężczyzna poddawany masażowi pleców

Korzonki nerwowe to włókna nerwowe, które odchodzą od rdzenia kręgowego między kręgami. Są bardzo delikatne i posiadają wrażliwą strukturę. Dlatego też zapaleniu korzonków, towarzyszy ogromnym i rozległy ból. Skąd biorą się dolegliwości związane z korzonkami? Jakie są ich objawy i metody leczenia? Na te pytania odpowiadamy w poniższym artykule.

1. Przyczyny zapalenia korzonków

Jedną z głównych przyczyn zapalenia korzonków jest ucisk na korzeń nerwowy. Do problemów z korzonkami przyczyniają się również niektóre choroby kręgosłupa jak skolioza, dyskopatia czy choroba zwyrodnieniowa. Również przeciążenie kręgosłupa podczas wzmożonej aktywności fizycznej, ćwiczeń, dźwigania zbyt ciężkich przedmiotów może spowodować problemy z korzonkami. Także podczas wykonywania zbyt szybkich i gwałtownych ruchów, możemy doprowadzić do uszkodzenia krążka międzykręgowego czyli innymi słowy, może wypaść dysk.

Do problemów z korzonkami przyczyniają się również takie czynniki jak:

choroby zapalne stawów i kości,
infekcje wirusowe lub bakteryjne,
stres,
otyłość,
zbyt mała aktywność fizyczna,
choroby przewlekle jak cukrzyca, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych itp.

2. Objawy zapalenia korzonków

Najbardziej charakterystycznym objawem zapalenia korzonków jest nagły, ostry ból w dolnej partii pleców, promieniujący na pośladki oraz wzdłuż rąk lub nóg. Ból promieniujący na dolne partie ciała oraz do rąk, to tzw. rwa kulszowa natomiast ból pojawiający się w okolicy lędźwiowej, to lumbago. Zdarza się, że ból pojawia się również w górnej części pleców i promieniuje do karku albo do stawu ramiennego. Niezależnie od tego, w której partii ciała pojawia się ból, jest on tak silny że nie można nawet wstać z łóżka. Do tego często pojawiają się dodatkowo mrowienia, odrętwienia, utrata siły w nogach i rękach, bolesne skurcze mięśni. W niektórych przypadkach, pojawiają się także problemy z oddawaniem moczu lub stolca, gorączka oraz bóle głowy.

3. Metody leczenia zapalenia korzonków

Osoby zmagające się z zapaleniem korzonków, muszą przez kilka najbliższych dni leżeć w łóżku. Ma to na celu odciążenie kręgosłupa. Samo leczenie korzonków, opiera się na łagodzeniu bólu poprzez zastosowanie odpowiednich leków przeciwbólowych, leków rozluźniających mięśnie które w sytuacji zapalenia korzonków, stają się bardzo napięte. Dużą ulgę przynoszą także masaże i ćwiczenia fizjoterapeutyczne, które nie tylko minimalizują ból ale pomagają również wzmocnić kręgosłup. Czasem stosowane są także zabiegi krioterapii (poddawanie ciała na maksymalnie trzyminutowe działanie bardzo niskich temperatur co działa przeciwbólowo), laseroterapii oraz nagrzewanie lampą, co ma na celu rozluźnienie spiętych mięśni. Jednak ponad wszystko, zalecany jest odpoczynek i spędzanie jak najwięcej czasu w pozycji lezącej. Niewyleczone do korzonki mogą doprowadzić do powstania niedowładu a wtedy jedynym ratunkiem, jest operacja.

Wydawać by się mogło, że bóle korzonków to nic wielkiego. Jak się jednak okazuje, właśnie te z pozoru niewinne dolegliwości mogą dać się mocno we znaki i mieć katastrofalne skutki, jeśli nie zareagujemy w porę i nie podejmiemy odpowiedniego leczenia.

Ile powinno się spać? Co dzieje się z człowiekiem kiedy za mało śpi?

Ile powinno się spać? Co dzieje się z człowiekiem kiedy za mało śpi?

Sen to przede wszystkim moment relaksu i regeneracji. Potrzebuje go każdy jednak jedni w mniejszym, a inni w większym stopniu. Niedawne badania naukowe pokazały ile powinien spać człowiek i jak niedobór snu, wpływa na organizm. O tym powiemy w niniejszym artykule.

1. Co to jest sen?

Z definicji sen to stan, w którym następuje bezruch oraz zniesienie świadomości. W ludzkim życiu pełni wiele ważnych funkcji fizjologicznych. Jest niezbędny do życia i do właściwego działania układu nerwowego. Bez odpowiedniej dawki snu człowiek, nie może normalnie funkcjonować a nawet myśleć.

Każdy sen przechodzi dwie fazy, fazę głębokiego snu oraz fazę REM. Ta pierwsza następuje po około półgodzinie od momentu, kiedy organizm jest całkowicie zrelaksowany i pogrążony we śnie. Trwa około 40 minut i to właśnie wtedy, pojawiają się pierwsze sny a wszelkie ruchy ciała ustają. Z kolei faza REM następuje wtedy, kiedy umysł przetwarza wszystkie wydarzenia mijającego dnia.

2. Ile godzin powinno się spać?

W ogólnej świadomości ludzkiej panuje przekonanie, że człowiek powinien spać osiem godzin dziennie. Utarło się, że jest to prawidłowa ilość snu, pozwalająca na odpowiednią regenerację i wypoczynek to 8 godzin. Okazuje się jednak, że to nie do końca prawda. Przeciętny człowiek potrzebuje jedynie 7,5 godziny na dobę. Oczywiście są i tacy, dla których to zdecydowanie za mało oraz tacy, którzy mogliby spać nawet krócej. Każdy jest inny a potrzeba snu zależy nie tylko od indywidualnych potrzeb, ale także od uwarunkowań genetycznych. Zupełnie tak jak z jedzeniem, jeśli człowiek jest głodny to sięga po jedzenie. Jeśli chce mu się spać, to kładzie się spać.

Większość ludzi przechodzi przez ok. pięć cykli snu, z którego każdy trwa ok 90 minut. To daje łącznie 450 minut, zatem otrzymany wynik to 7,5 godziny. Oczywiście jedne cykle są dłuższe a inne krótsze, stąd też wynikają różnice w indywidualnej potrzebie snu. Każdy ma inny zegar biologiczny i dlatego niektórzy określani są „rannymi ptaszkami, a inni „nocnymi markami”.

Kobieta leży przykryta kołdrą

3. Czy niedobór snu jest szkodliwy?

Ja już wspomniano powyżej, sen wpływa na wszystkie najważniejsze procesy fizjologiczne. Kiedy śpimy obniża się ciśnienie tętnicze, praca serca zwalnia, wyrównuje się oddech. Brak lub niedobór snu, powodują podwyższoną aktywność ciała migdałowatego czyli tej części naszego mózgu, odpowiadającej za emocje. Kiedy jesteśmy niewyspani jesteśmy źli, mamy kiepski nastrój, wiele rzeczy nas denerwuje i wyprowadza z równowagi. W wyniku stresu spowodowanym niewyspaniem łatwo wpadamy w złość a nawet, tracimy nad sobą panowanie.

Organizm któremu nie dostarcza się odpowiedniej dawki snu, traci wydajność i produkuje coraz mniej białych krwinek, co obniża odporność i zwiększa ryzyko zachorowania. Zmniejsza się zdolność zapamiętywania oraz złe przetwarzanie bodźców. Niedobór snu lub bezsenność, mogą również obniżać libido przez zakłócenie rytmu testosteronu i estrogenu. Ponadto spada poziom glukozy, przez co organizm pracuje wolniej i mniej efektywnie. Niedobór oraz całkowity brak snu ciągnie za sobą jeszcze szereg innych szkodliwych czynników do których możemy zaliczyć także zmęczenie, spadek formy, problemy ze skupieniem a nawet otyłość (metabolizm pracuje przez sen).

O tym że sen jest potrzebny w życiu każdego człowieka, wiedział chyba każdy jednak nie każdy zdawał sobie zapewne sprawę z tego, jak bardzo jest potrzebny. Warto wziąć sobie powyższe wskazówki do serca i zadbać o zdrowy sen. Bo w zdrowym ciele, zdrowy duch.

Lamblie – objawy lambliozy u dorosłych i dzieci

Bakteria i pasożyty pod mikroskopem

Lamblioza to choroba wywoływana przez pasożyta, w medycynie nazywany lamblia intestinalis. Chorują na nią zarówno dzieci w wieku przedszkolnym, jak i dorośli. Pasożyt obecny jest w takich miejscach jak toalety, piaskownica, basen itp. Często zdarza się, że choroba nie daje żadnych objawów i chory niczego nie podejrzewa. Stanowi to ok. 10% przypadków, natomiast w pozostałych choroba daje cały szereg objawów. O objawach, przebiegu i przyczynach lamblii u dzieci i dorosłych, piszemy w poniższym artykule.

  1. Lamblioza co to jest?
  2. Jakie są objawy lambliozy?
  3. Jakie są przyczyny lambliozy u dzieci?
  4. Jak dorośli zarażają się lambliozą?
  5. Jak leczyć lambliozę?

1. Lamblioza co to jest?

Jak już wspomniano jest to choroba wywoływana przez pierwotniaka z grupy wiciowców, o gruszkowatym kształcie i czterech parach wici które umożliwiają im szybkie poruszanie się. Posiadają także przyssawkę, dzięki której przyczepiają się do błony śluzowej przewodu pokarmowego żywiciela. Lamblia rozwija się, rośnie, rozmnaża i zmienia powierzchnię chłonną jelita przez co utrudnia, a nawet uniemożliwia, wchłanianie się składników odżywczych do przewodu pokarmowego. Wraz z szybkim rozwojem tego pasożyta, rozprzestrzenia się również zakażenie które może dotknąć innych członków rodziny. Niestety lamblię ciężko wyleczyć ponieważ ten rodzaj pasożyta bywa odporny na leki.

2. Jakie są objawy lambliozy

W niektórych przypadkach, osoby zarażone nie zauważają niczego niepokojącego, ponieważ w początkowej fazie choroba nie daje żadnych objawów. To typowe dla pasożytów ludzkich. W zdecydowanej jednak większości, zakażenie lamblią powoduje szereg dolegliwości. Są one mało charakterystyczne oraz nie systematyczne. Zdarza się, że jednego dnia chory czuje się dobrze, co często usypia czujność.

Do najczęstszych objawów zakażenia lambliami zaliczane są:

  • bóle brzucha, najczęściej po prawej stronie występujące najczęściej po jedzeniu ale nie zawsze,
  • bóle głowy,
  • stolce o bardzo nieprzyjemnym zapachu z niestrawionym pokarmem,
  • wysypka,
  • gorączka,
  • biegunka,
  • wymioty,
  • utrata wagi,
  • wzdęcia i skurcze,
  • zmęczenie,
  • bezsenność.

3. Jakie są przyczyny lambliozy u dzieci?

Lamblie przedostają się do organizmu drogą pokarmową najczęściej po spożyciu produktów zarażonych wcześniej tym pasożytem (w tym także skażonej wody). Warto również wiedzieć, że za rozprzestrzenianie się lamblii odpowiadają muchy. Pasożyta można też przenieść do organizmu poprzez nieumyte ręce jak np. po wyjściu z toalety czy poprzez kontakt ze zwierzętami będącymi nosicielami pasożyta. Zakażeniu lamblią sprzyja korzystanie z publicznych i zbiorowych toalet jak w szkole, przedszkolu, na koloniach itp. Zakażenie lamblią tym bardziej dotyka dzieci, ponieważ te nie przestrzegają podstawowych zasad higieny. Zapominają o umyciu rąk po pogłaskaniu psa, nie przeszkadza im to, że na kanapce siedziała mucha itp. Lamblioza jest chorobą zakaźną, więc z łatwością może przejść na inne dziecko np. przez korzystanie z tej samej toalety.

Duże zbiorowiska bakterii

4. Jak dorośli zarażają się lambliozą?

Dorosłym, podobnie jak dzieciom, zdarza się zapominać o podstawowych zasadach higieny. Na zarażenie lamblią najbardziej narażeni są Ci, którzy nie myją owoców, warzyw, korzystają z publicznych toalet i przy wyjściu nie myją rąk, piją wodę z miejskich wodotrysków itp. Ważna jest również higiena i czystość we własnym domu. Używając odpowiednich produktów na bazie chloru i czyszcząc regularnie łazienkę i toaletę, zmniejszy się ryzyko zarażenia tym pasożytem.

5. Jak leczyć lambliozę?

O metodzie leczenia decyduje lekarz na podstawie wyników badań wcześniej przeprowadzonych. Dobierane są właściwe leki oraz sposób dawkowania. W niektórych przypadkach oprócz leków, konieczne jest przejście na stosowną dietę pozbawioną węglowodanów oraz słodyczy ponieważ właśnie one powodują szybki wzrost i rozmnażanie pasożytów.

Jak widać bardzo wiele zależy od naszego stosunku w
kwestii dbania o higienę oraz czystość. Warto wyrobić sobie nawyk częstego mycia rąk oraz zadbania o czystość we własnym domu ponieważ, jak się okazuje, może to uratować nasze zdrowie.