Czy lamblie są w bananach? Czy warto jeść banany?

Czy lamblie są w bananach? Czy warto jeść banany?

Banany są źródłem wielu witamin, szczególnie bogate są w potas. Jednak zostały owiane dziwną legendą. Czy w bananach znajdują się pająki, a może lamblie? Jakie banan ma właściwości i ile ma kalorii? Czy aby na pewno wszyscy mogą jeść banany? Na te pytania postaramy się wam odpowiedzieć w poniższym artykule.

Czy w bananach są lamblie, pająki?

To pytanie, które zastanawia wiele osób od jakiegoś czasu, a wokół niego narosło wiele mitów i legend. O co dokładnie chodzi? Często możemy spotkać się z osobami, które ucinają czarną końcówkę banana w obawie przed pająkami. O co chodzi z tymi robakami? W internecie pojawiły się głosy osób, które twierdziły, że czarna część owocu zawiera w sobie cysty lamblii. Innym mitem dotyczącym końcówki są… toksyny. Jednak możecie być spokojni, toksyny znajdują się na skórce, której już nie mamy w zwyczaju jeść.

Czym jest lamblia?

Giardia lamblia to pasożyt, który wywołuje lambliozę lub inaczej zwaną giardiozę. Możemy się jej nabawić przez kontakt z zanieczyszczoną wodą lub owocami i warzywami, a także przez kontakt z osobą, która jest nosicielem cyst lamblii. Więcej o chorobie, jej przyczynach i objawach lambliozy możesz przeczytać w naszym artykule.

Choroba Giardioza bywa bardzo groźna, może prowadzić do odwodnienia, w skrajnych przypadkach do anemii i niedożywienia. Nic więc dziwnego, że niektórzy panicznie boją się końcówki banana… Czy mają ku temu powód? Nie. Nie możemy zarazić się lambliozą, jedząc banana, to silnie zakorzeniony mit. Na lambliozę możemy zachorować, nie przestrzegając podstawowych zasad higieny, nie myjąc warzyw i owoców. Jeśli zjedlibyśmy banana wraz ze skórką, a w dodatku byśmy go nie umyli, wtedy szanse na zarażenie giardiozą są większe, ale takie same jak w przypadku innych warzyw i owoców. Ponieważ niemyte warzywa są dla nas zagrożeniem, tylko jeśli mają na sobie cysty lamblii.

Właściwości bananów

Zdecydowanie warto jeść banany, są skarbnicą wielu cennych substancji odżywczych. Nie musimy bać się czarnych końcówek, w których rzekomo kryje się lamblia. Owoc jest bogaty w potas, wapń, magnez i fosfor. Zawiera witaminy A, E, C, K i witaminy z grupy B, w tym kwas foliowy i witaminę B6. To owoc często polecany osobom, które borykają się z nadciśnieniem czy z wrzodami żołądka. Banany nie są jedna polecane wszystkim. Mimo że owoc jest pyszny i zawiera wiele substancji odżywczych, nie będzie on dobry dla każdego. Wystrzegać się go powinni cukrzycy, ponieważ owoc posiada wysoki indeks glikemiczny, który rośnie wraz z dojrzewaniem owocu. Na banany powinny też uważać osoby, które stosują dietę, ponieważ może znacząco podwyższać kaloryczność niektórych posiłków takich jak np. owsianka. Warto o tym pamiętać.

Jak leczyć lamblie u psa?

Jak leczyć lamblie u psa?

Giardia lamblia to pierwotniaki wywołujące chorobę pasożytniczą zwaną lambliozą lub inaczej giardiozą. Zarazić się mogą dzieci, dorośli, a nawet zwierzęta. Choroba bywa bardzo obciążająca dla zwierząt. Warto zadbać o profilaktykę i higienę, w poniższym artykule wyjaśnimy wam jak można wyleczyć giardiozę u psa.

Co to jest lamblia?

Giradia intestinalis lub Giardia lamblia to pasożyt, który wywołuje lambliozę. Pierwotniak pasożytuje najczęściej w jelitach ssaków, pobierając z niego substancje odżywce. Tak samo narażony jest na niego nasz pies jak i my, ludzie.

Jak dochodzi do zakażenia giardiozą przez psa?

Pieski są dużo bardziej narażone na kontakt z cystami lamblii, ponieważ są one najczęściej w kale. Tak naprawdę każdy spacer z naszym czworonogiem może okazać się powodem zakażenia. Cysty giardii w zwierzęcych odchodach mogą żyć nawet do trzech tygodni, jeśli twój zwierzak ma problem z koprofagią, zachowaj czujność. Cysty możemy także przypadkiem przenieść na butach, sierści do naszego domu. Najczęstszym powodem lambliozy u dorosłych jest skażona woda, działa to też na nasze futrzaki.

Objawy lambliozy u psa

Jeśli twój pies lub kot jest silny i zdrowy, jest duża szansa, że chorobę będzie przechodził bezobjawowo. Wtedy nie ma większych powodów do zmartwień, jednak pupil dalej może roznosić cysty giardii, zarażając przy tym ciebie lub inne zwierzęta. Najbardziej podatne na chorobę są młode zwierzęta, które nie ukończyły roku. Pierwsze objawy mogą pojawić się już kilka dni po zażyciu cysty. Charakteryzują się one:

  • biegunką,
  • wzdęciami i skurczami brzucha,
  • mdłościami i wymiotami,
  • odwodnieniem.

Jeśli zauważysz te niepokojące objawy, udaj się do weterynarza. Lamblioza z łatwością prowadzi do odwodnienia, co może być bardzo niebezpieczne dla naszego zwierzęcia. Lamblioza może wywołać niedożywienie, a co za tym idzie: gorsza kondycja fizyczna, ogólne osłabienie i zmatowiała sierść. Nie neguj tych objawów, gdyż skrajna giardioza może spowodować śmierć pupila z powodu odwodnienia.

Jak leczyć lamblię u psa?

Rozpoznanie lamblii jest takie samo jak w przypadku człowieka, jednak u zwierząt proces leczenia może być znacznie dłuższy. Dokładnie jak w przypadku człowieka, najpierw by stwierdzić obecność pierwotniaków, należy wykonać badanie kału. Cysty są wydalane w różnych odstępach czasowych, dlatego też próbki stolca powinno pobierać się co drugi dzień. Po zdiagnozowaniu giardiozy będą konieczne tabletki zwalczające pasożyty. By zapobiec nawrotom, zadbaj o odpowiednią higienę s swoim domu. Odkaź wszystkie miejsca, w których podejrzewasz obecność cyst, jak np. legowiska, miski, kojce. Dobrze też wyprać wszystkie zabawki psa. Lekarz weterynarii prawdopodobnie przepisze także specjalistyczny szampon, który ma pomóc zwalczyć cysty lamblii.

Ze względu na cykl życia pasożyta, możliwe, że leczenie będzie trwało dłużej niż po jednej serii leków. Warto uzbroić się w cierpliwość i starannie dezynfekować miejsca, w których przebywa pies, by uniemożliwić powrót pasożytom.

Jakie zioła na lamblie? Domowe sposoby na walkę z lambliozą

Jakie zioła na lamblie? Domowe sposoby na walkę z lambliozą

Podejrzewasz u siebie lub swojego dziecka lambliozę? Giardiozę można wyleczyć za pomocą antybiotyków przepisanych przez lekarza. Czy można jednak poradzić z nią sobie samemu? Na to pytanie postaramy się odpowiedzieć wam w poniższym artykule i przedstawić domowe sposoby na walkę z pasożytami.

Czym jest lamblioza?

Giardioza jest chorobą wywoływaną przez pasożyty Giardia lamblia. Często dostają się one do naszego organizmu za pomocą przewodu pokarmowego. Możemy się nimi zarazić, jedząc warzywa i owoce, których nie umyliśmy, nie myjąc brudnych dłoni, przez kontakt z nosicielem, ale też przez skażoną wodę. Ważna jest ostrożność i dbałość o higienę, jeśli nie chcemy się zarazić.

Domowe sposoby na lambliozę

Istnieje wiele naturalnych środków zwalczających pasożyty. Poniżej przedstawimy kilka alternatyw. Zachęcamy jednak by z lambliozą udać się do lekarza, a poniższe rady traktować jako dodatkową pomoc.

Możemy spróbować głodówki. Pasożyt żeruje na naszych wartościach odżywczych i tym, co przyjmujemy do organizmu, ograniczymy rozwój giardiozy jeśli zastosujemy głodówki. Jednak nie jest to metoda polecana, może być niebezpieczna i prowadzić do odwodnienia.

Kit pszczeli

Propolis od wielu lat znany jest w medycynie naturalnej, posiada różne właściwości zdrowotne. Niektóre badania potwierdziły także jego skuteczność w zwalczaniu giardiozy. Działał podobnie do środków farmakologicznych, przy czym nie wywoływał skutków ubocznych. Jeśli chcesz spróbować propolisu, przygotuj z niego nalewkę.

Wyciąg z grejpfruta

Dokładniej, z nasion grejpfruta. Owoc posiada właściwości antybakteryjne, przeciwwirusowe i grzybobójcze. Jest więc naturalnym wrogiem pasożytów. Jego wysoka skuteczność została udowodniona licznymi badaniami laboratoryjnymi.

Czosnek

Roślina, która również jest szeroko stosowana w medycynie. Ma wiele właściwości leczniczych. Wzmacnia odporność, jest przeciwwirusowy i przeciwbakteryjny. Czosnek jest bogaty w siarkę, która chroni nasze ciało przed toksynami. Jest też bogaty w minerały i witaminy jak wapń, magnez, żelazo, a są one ważne przy prawidłowym funkcjonowaniu organizmu, a lamblioza może prowadzić do ich niedoboru.

Jakie zioła na lamblię?

Właściwości lecznicze posiadają nie tylko warzywa i owoce, ale też zioła. Które z nich mogą okazać się skuteczne w walce z lambliozą?

Artemisia absinthium, czyli Bylica piołun

Walijski zielarz Meilyr James zaleca jej spożycie w formie pastylek lub nalewek, ponieważ jej gorzki smak może przytłoczyć. Zioło to eliminuje wiele rodzajów pasożytów, powinien poradzić sobie także z lamblią.

Taraxacum officinalis, czyli mniszek lekarski

Można go stosować po kuracji farmakologicznej. Pomaga on w usuwaniu pasożytów, ponieważ działa pobudzająco na pracę naszej wątroby. Zawiera cenne substancje odżywcze, więc pomoże nam też wrócić do pełni zdrowia.

Jeśli zdecydujesz się na wspomaganie leczenia lambliozą, powiadom o tym swojego lekarza pierwszego kontaktu, który doradzi ci, jakie zioła będą dla ciebie najlepsze. Jest to ważne, ponieważ wiele ziół może wchodzić w niepożądane interakcje z innymi przyjmowanymi lekami.

Jakie badania, testy na lamblie? Jak rozpoznać zakażenie lamblią?

Jakie badania, testy na lamblie? Jak rozpoznać zakażenie lamblią?

Lamblioza to choroba pasożytnicza wywoływana przez Giardia lamblia, często jest też nazywana giardiozą. Jednym z jej objawów jest biegunka. W poniższym artykule wyjaśniamy, jak rozpoznać zakażenie lamblią i jakie testy wykonać, by ją wykryć.

Czym jest giardioza?

Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z pierwotniakiem zwanym Giardia lamblia. Pasożytuje on w przewodzie pokarmowym, a dokładniej w dwunastnicy i w jelicie cienkim. Lamblia występuje w dwóch postaciach: aktywnej, która jest odpowiedzialna za biegunkę oraz inne objawy, oraz nieaktywnej, wtedy zarażamy lambliozą innych.

Jak rozpoznać zakażenie lamblią?

Do zarażenia giardiozą dochodzi na wskutek zaniedbania higieny, zarażamy się, przypadkowo spożywając cysty lamblii. W większości przypadków przez nieumyte warzywa i owce, brudne ręce, jeśli mieliśmy kontakt z osobą, która była nosicielem oraz przez zanieczyszczoną wodę, może to być woda pitna lub ta w zbiornikach wodnych rekreacyjnych. Nierzadko właśnie przez to powstają kontrolowane epidemie w małych środowiskach, są to przedszkola, żłobki lub domy opieki społecznej. Równie często giardioza występuje u dzieci jak i u dorosłych. Większość infekcji wywołanych lambliozą jest bezobjawowa, tylko silniejsze pasożyty wpływają znacznie na pogorszenie stanu naszego zdrowia. Jeśli podejrzewasz u siebie zarażenie lamblią, możesz przeczytać więcej o objawach lambliozy u dzieci i dorosłych w innym naszym artykule.

Badania na lamblię

By potwierdzić obecność pierwotniaka Giardia lamblia, potrzebne są badania kału. Badanie wykonywane jest mniej więcej przez tydzień, ponieważ ważne jest pobieranie próbek stolca co drugi dzień. Jest to istotne, by przekonać się, czy cysty lamblii występują w naszym organizmie. Można też stwierdzić zakażenie przy badaniu endoskopii, jednak dużo rzadziej bada się dwunastnicę czy jelito cienkie. Innym sposobem umożliwiającym wykrycie giardiozy jest test immunoenzymatycznego, który stwierdza obecność antygenów za pomocą podwyższonego poziomu eozynofilii. W surowicy oznaczają się przeciwciała IGm oraz IgG, które są równoznaczne z potwierdzeniem choroby.

Jak zapobiegać zakażeniu lamblią?

Profilaktyka jest najważniejsza. Pamiętaj, by dokładnie myć warzywa i owoce, które zamierzasz spożyć, nie przyjmuj pokarmów nieznanego pochodzenia. Pij wodę tylko z odpowiedzialnych źródeł, nie pij więc wody ze strumyczków i rzek. Ważne jest przestrzeganie standardów sanitarno-higienicznych w instytucjach takich jak żłobki, domy pomocy społecznej i innych podobnych. Jeśli w twojej rodzinie znajdzie się osoba zarażona giardiozą, to odizoluj się od niej w celu uniknięcia zakażenia. Jeśli już przeszedłeś chorobę, pamiętaj, by przez około dwa tygodnie nie korzystać z basenu czy innych zbiorników rekreacyjnych, ponieważ dalej możesz narazić innych na lambliozę.

Jakie są przyczyny skoliozy u dzieci? Skąd skolioza u dzieci?

Jakie są przyczyny skoliozy u dzieci? Skąd skolioza u dzieci?

Zdrowy kręgosłup to coś, o czym słyszymy w dorosłym życiu dość często, jednak gdy byliśmy dziećmi, temat ten pojawiał się w szkole i w naszych domach niemal codziennie. Większość rodziców dba o to, aby kręgosłup, zwłaszcza w fazie wzrostu dziecka, był traktowany jak najlepiej – jeśli nie przyłożymy się do tego w odpowiednim czasie, skolioza może być nieodwracalna. O tym, jakie dokładnie są przyczyny skoliozy u dzieci, przeczytasz w poniższym artykule.

Skąd skolioza u dzieci? Rodzaje skoliozy

Temat skoliozy kręgosłupa u dzieci jest szeroki, i jeśli chodzi o jej przyczyny, można by napisać na ten temat całą książkę. W prostym ujęciu można jednak powiedzieć, że skrzywienia kręgosłupa mogą być nabyte i wrodzone. Jak mówią aktualne dane, 80 procent przypadków to właśnie krzywizny nabyte, które wytwarzają się u dziecka na skutek różnych nawyków i braku ruchu. Jeśli natomiast chodzi o skoliozę wrodzoną, to często pojawia się ona przy różnego rodzaju chorobach, z jakimi dziecko przychodzi na świat, na przykład artrogrypozie, która charakteryzuje się przykurczem stawów. Tego typu choroby, które powodują słabość lub zanik mięśni i różnego rodzaju wady rozwojowe wpływają także na kręgosłup, który nie rozwija się prawidłowo.

Najczęściej jednak przyczynami skoliozy są: za mała ilość ruchu, noszenie w okresie szkolnym zbyt ciężkiego i niewyprofilowanego tornistra, a także duża liczba godzin w ciągu dnia, spędzona przed ekranem komputera lub książką, w pozycji siedzącej. Wszystkie te czynności obciążają kręgosłup i powodują późniejszą krzywiznę pleców.

Skolioza u małych dzieci a możliwości leczenia

Jeśli chodzi o skoliozę, występują tutaj różne konfiguracje. Kręgosłup może być wygięty w jedną lub drugą stronę, często skrzywienie związane jest także ze zjawiskiem „okrągłych pleców”, czy wręcz garbem. Jeśli zauważymy, że plecy naszego dziecka zaczynają być skrzywione, należy skonsultować się z lekarzem. W większości przypadków skoliozę udaje się skorygować za pomocą specjalnych ćwiczeń rehabilitacyjnych, tutaj jednak jest istotne, aby były one stosowane regularnie, najlepiej przez kilka lat. Jeśli jednak skrzywienie przekroczy 20 stopni w skali Cobba trzeba będzie pomyśleć o specjalnym gorsecie ortopedycznym, który może być noszony tylko na noc, lecz często jest wymagany także w dzień. W innych przypadkach, gdy skrzywienie jest naprawdę duże, zaleca się rozważenie operacji kręgosłupa.

Jak dbać o kręgosłup?

Aby uniknąć skalpela, warto o kręgosłup dziecka zadbać już w najwcześniejszych latach. Jeśli obserwujemy, że nasza pociecha garbi się, lub kształt pleców nie jest regularny, należy skonsultować sprawę z lekarzem ortopedą. Warto jednak dbać o zdrowe nawyki – zachęcać dziecko do regularnych ćwiczeń oraz dopilnować, aby siedziało przy biurku w odpowiednich warunkach. Podstawą będzie tutaj dobranie odpowiedniego oparcia, oraz dopasowanie wysokości biurka do długości rąk i wzrostu dziecka.

Parawan medyczny, prosta rzecz ale większy komfort pacjenta

Parawan medyczny, prosta rzecz ale większy komfort pacjenta

Są takie rzeczy, do których obecności jesteśmy tak przyzwyczajeni, że kompletnie nie zdajemy sobie sprawy z ich istnienia. Sytuacja zmienia się diametralnie w momencie, gdy ich zabraknie. Znasz to? Z pewnością! Jedną z takich rzeczy jest na przykład… parawan medyczny. To prosta rzecz, ale zdecydowanie poprawia komfort pacjenta. Co warto wiedzieć o parawanie medycznym?

Parawan medyczny – co warto o nim wiedzieć?

W sytuacji, gdy jesteśmy pacjentami, czy towarzyszymy komuś podczas wizyty u lekarza, często korzystamy z korzyści, jaką daje parawan medyczny. To on daje nam prywatność. Dzięki tego typu osłonie nie wstydzimy się, gdy zachodzi konieczność rozebrania się. Takie parawany medyczne najczęściej właśnie po to się stosuje. Dzięki nim jest się osłoniętym podczas badania w gabinecie lekarskim lub w szpitalu.

Mało kto z nas wie, że jest wiele rodzajów parawanów lekarskich. Ale warto poszerzyć swoją wiedzę i sprawdzić, czym się charakteryzują. Najpopularniejsze parawany medyczne oglądniesz m.in. na www.innow.pl, gdzie można poznać ich rodzaje i przeczytać ich charakterystykę. W jednym miejscu możesz porównać je ze sobą. Choć taki parawan szpitalny raczej jest niezbędny tylko w gabinetach lekarskich, szpitalach i innych tego typu placówkach, to nigdy nie wiadomo, kiedy okaże się konieczny jego zakup.

Podział parawanów medycznych

Choć zapewne wielu z nas nie interesowało się dotychczas tematem, to warto wiedzieć, że da się dokonać podziału parawanów szpitalnych. Czym się przede wszystkim różnią?

Kluczowy może wydać się podział uwzględniający wielkość parawanu szpitalnego. Z uwagi na konstrukcję często nie może być zbyt szeroki, więc aby powiększyć jego powierzchnię, dokłada się skrzydła. Z tego powodu zasłony medyczne da się podzielić na jedno- i wieloskrzydłowe. Oczywiście wszystko po to, by zapewnić pacjentowi maksimum prywatności.

Najpopularniejsze są parawany jednoskrzydłowe. Te spotkamy w większości gabinetów lekarskich. Kupić można też parawan medyczny dwuczęściowy. Taki sprawdza się zwłaszcza do osłony łóżek szpitalnych. Aby w pełni odosobnić pacjentów leżących, można kupić parawan lekarski 3-częściowy. Zazwyczaj ma szerokość minimum 200 cm. Takie parawany wieloczęściowe da się składać, aby łatwiej je było przechowywać i dopasowywać do potrzeb.

Ale to nie wszystkie możliwości. Okazuje się, że nabyć można również parawan teleskopowy. W jego przypadku zakres regulacji szerokości jest banalnie prosty. Po prostu rozsuwa się zasłonę medyczną do pożądanej szerokości.

Warto wiedzieć, że da się kupić również dodatkowy ekran do parawanu lekarskiego. W zależności od typu zasłony nakłada się go na ramę parawanu lub doczepia do teleskopowej rury ściennej.

Rodzaje parawanów lekarskich

Trzeba zwrócić uwagę na to, że to jeszcze nie wszystkie różnice, jakie da się zaobserwować, porównując ze sobą parawany do gabinetów medycznych. Kluczowy jest też sposób montażu zasłony. Zdecydowanie najbardziej uniwersalne są parawany medyczne na kółkach. W zależności od okoliczności można przestawić je w każde miejsce, czy zmienić kąt ich ustawienia. Takie parawany medyczne przejezdne zwykle mają jednak znacznie mniejszą powierzchnię.

Drugim typem zasłon do gabinetów lekarskich i szpitali, są te montowane do ściany lub sufitu. Z uwagi na inwazyjny montaż są mniej popularne. Jednak doskonale sprawdzają się w szpitalach. Z racji swojej szerokości takie osłony pozwalają na odgrodzenie od siebie pacjentów leżących na sali, co daje im poczucie prywatności.

Jakie są objawy dysleksji? Jak rozpoznać dysleksję?

Jakie są objawy dysleksji? Jak rozpoznać dysleksję?

Odkąd nauczyliśmy się pisać i czytać, mamy możliwość wykorzystania tych umiejętności w praktyce. Niekiedy sprawnie posługujemy się mową, czy pisaniem, lecz niektóre osoby mają z tym duży problem. Jaki może być tego powód? W niniejszym artykule będziemy się odnosić do dysleksji, oraz jej objawach. Ponadto wskażemy najistotniejsze przyczyny występowania dysleksji. Zapraszam do czytania.

Czym jest dysleksja?

Jeśli twoje dziecko ma trudności w nauce czytania i ma kłopot w pisaniu prostych zdań – to może być dysleksja. Ogólnie rzecz biorąc termin ten jest bardzo powszechny, ponieważ to schorzenie występuję w częstszych przypadkach u dzieci rozpoczynające naukę w szkołach. Większość rodziców nawet nie zdaje sobie sprawy, że ich pociecha może mieć dysleksje – jeśli zauważą problem w pisaniu i czytaniu u dziecka. Stąd w szkołach są przeprowadzane różne testy na dysleksję, aby sprawdzić, czy dane dziecko nie posiada tego objawu. Testy przeprowadzane są nie tylko po to, aby się dowiedzieć o schorzeniu u ucznia, ale także udzielają pomocy w formie specjalnej nauki dla takich dzieci – często są dodawane minuty przy testach pisemnych.

Jakie są objawy dysleksji?

Dysleksja sama w sobie jest czymś problematycznym i trzeba jednak sięgnąć po pomoc osób trzecich. Testy na dysleksję są zazwyczaj przeprowadzane w klasach 4, gdzie dziecko jest zdolne do pisania prostych zdań i posiada umiejętność podstawowego czytania. Jeśli dziecko przez dłuższy czas zastanawia się, jak napisać dany wyraz, bądź ma problem z przeczytaniem pewnego słowa, może to być wstępny objaw dysleksji. W takim przypadku uczeń dostaje pomoc od psychologa szkolnego, w celu przeprowadzeniu badań. Objaw nie musi występować tylko w szkołach. Gdy rodzice pomagają dziecku przy odrabianiu lekcji, mogą także wykryć problem. Jeśli opiekun zauważy niepokojący objaw u swojego dziecka, musi udać się do specjalisty w celu otrzymania pomocy, bądź samemu spróbować pomóc dziecku. W jaki sposób? Można razem przeczytać krótką książkę i przeanalizować wyraz, z którym ma problem. Zalecane jest przeczytanie książki po 2-3 razy, aby dziecko mogło oswoić się z pewnymi wyrazami, które mogą ułatwić mu w pisowni, a także w czytaniu.

Jak rozpoznać dysleksje?

Wczesny objaw dysleksji może być ujawniony nie tylko w trakcie nauki. Można też rozpoznać to schorzenie już we wcześniejszym etapie rozwoju dziecka. Jak rozpoznać dysleksję? Jeśli dziecko nauczyło się wiązać sznurówki, a ma problem w zawiązywaniu supłów, może wskazywać na wczesny objaw dysleksji, lecz nie musi. W tym celu, należy bacznie obserwować czynność jaką twoje dziecko wykonuje – czy sprawnie, czy ze zastanowieniem. Ogólnie podstawowe aktywności, które zostały nauczone przez opiekuna mogą powodować ten objaw, jednakże nie musi wskazywać jednoznacznie na to schorzenie. Jeśli zobaczysz, że twoje dziecko nie radzi sobie z prostymi czynnościami, na wszelki wypadek udaj się do psychologa, w celu potwierdzenia objawu dysleksji.

Jak zmniejszyć żołądek operacyjnie?

Jak zmniejszyć żołądek operacyjnie?

Walka z otyłością, zwłaszcza bardzo dużą, której towarzyszą choroby współistniejące, może być bardzo trudnym wyzwaniem. Warto wiedzieć, że możliwe do wykonania są zabiegi chirurgii bariatrycznej, które znacząco ułatwią utratę wagi. Jak można zmniejszyć żołądek operacyjnie?

Jakie są metody operacyjnego zmniejszania żołądka?

Zmniejszanie żołądka to jeden z zabiegów chirurgii bariatrycznej, który może być przeprowadzany na kilka sposobów – w zależności od potrzeb i stanu zdrowia pacjenta. Pierwsza z metod na operacyjne zmniejszenie żołądka to bypass żołądkowy. Zazwyczaj stosowny jest u osób, które borykają się z ogromną nadwagą, ponieważ pozwala na utratę nawet 85% masy ciała. Polega na zmniejszeniu pojemności żołądka oraz części jelita mającej kontakt z pokarmem, przez co zniwelowana jest nie tylko ilość przyjmowanych pokarmów, ale i kalorii przyswajanych przez organizm. Drugi ze sposobów na zmniejszenie żołądka w sposób operacyjny to mankietowa resekcja żołądka, która stanowi najczęściej stosowaną pomoc w redukcji wagi. W czasie zabiegu usuwane jest około 80% żołądka, przez co pacjent po operacji je znacznie mniej. Najmniej inwazyjną metodą zmniejszenia żołądka jest zastosowanie balonu wewnątrzżołądkowego, który wypełniony może być powietrzem bądź płynem (maksymalnie 700 ml). Może pozostać on w ciele pacjenta przez 6 miesięcy. Po tym czasie powinien być usunięty. Często stanowić doraźnie rozwiązanie wspomagające utratę wagi, ale i przygotowanie do kolejnej, bardziej zaawansowanej operacji bariatrycznej – bypassów żołądka bądź jego mankietowej resekcji.

Warto podkreślić, ze zabieg zmniejszenia żołądka nie jest sam w sobie metodą na zrzucenie nadmiaru kilogramów i powrót do zdrowia. Do uzyskania oczekiwanych efektów konieczne jest także spożywanie zdrowych, zbilansowanych posiłków, nieobjadanie się oraz aktywności fizyczna, które mają wpływ nie tylko na redukcję wagi, ale i ogólne samopoczucie oraz stan organizmu.

Wskazania do operacyjnego zmniejszania żołądka

Zabieg operacyjnego zmniejszenia żołądka zazwyczaj wykonywany jest u pacjentów w wieku 18 – 65 lat, jednak w uzasadnionych przypadkach może być przeprowadzony u pacjentów młodszych bądź starszych. Głównymi wskazaniami do wykonania operacji zmniejszenia żołądka są olbrzymia otyłość (BMI powyżej 40) i umiarkowana otyłość (BMI powyżej 35) z chorobami współistniejącymi wywołanymi przez nią (np. bezdech senny, cukrzyca, podwyższony cholesterol czy nadciśnienie). Dodatkowo do operacji zmniejszenia żołądka mogą zostać zakwalifikowane osoby, których BMI waha się pomiędzy 30 a 35 i cierpią oni na cukrzycę typu 2, która jest odporna na działanie insuliny oraz leków doustnych. Redukcja wagi bardzo często pozwala na wyeliminowanie tych schorzeń.

U kogo nie może zostać wykonany zabieg chirurgii bariatrycznej?

Mimo niezwykle pozytywnych zdrowotnych efektów, jakie może przynieść chirurgiczne zmniejszenie żołądka, warto wiedzieć, że nie u każdego zabieg ten może być wykonany. Istnieje szereg przeciwwskazań do wykonania zabiegu. Specjaliści często zwracają uwagę na:

  • AIDS,
  • choroby endokrynologiczne,
  • choroby nowotworowe,
  • choroby zapalne przewodu pokarmowego,
  • ciężkie zaburzenia krzepliwości krwi,
  • refluks żołądka,
  • uzależnienie od alkoholu lub środków odurzających,
  • wszelkiego rodzaju zburzenia psychiczne, m.in. zaburzenia odżywiania, schizofrenia, ciężka depresja, przypadki, gdy pacjent nie może wydać świadomej zgody na zabieg.

Ponadto zabieg zmniejszania żołądka nie jest przeprowadzany u osób, które niedawno przebyły chorobę stanowiącą zagrożenie życia np. zwał czy udar.

Choroba Parkinsona – na czym polega, czy da się leczyć?

Choroba Parkinsona – na czym polega, czy da się leczyć?

Za jedną z częściej pojawiających się chorób wieku starczego uważa się chorobę Parkinsona. Związana jest ona z upośledzeniem układu nerwowego i kojarzy nam się przede wszystkim z drżeniem rąk. Na czym konkretnie to polega? Jakie są objawy, przyczyny? Czy chorobę Parkinsona da się leczyć?

Choroba Parkinsona – kto jest narażony?

Chorobę Parkinsona uważa się za schorzenie wieku starczego, jako że najczęściej zapadają na nie osoby powyżej 55 roku życia. Nazwa wywodzi się od Jamesa Parkinsona, lekarza, który jako pierwszy rozpoznał to schorzenie i dość dokładnie je opisał. Miało to miejsce w 1817 roku. Od tamtej pory postępy w medycynie znacznie poszerzyły naszą wiedzę na ten temat. Wiemy między innymi, że znacznie częściej zapadają na nią mężczyźni niż kobiety, a średnia wieku pierwszych symptomów to około 58 lat, choć zdarzają się chorzy młodsi, nawet przed czterdziestką. Liczba osób z chorobą Parkinsona rośnie z roku na rok, jako że zazwyczaj chorują osoby starsze, a obecnie mamy zdecydowanie społeczeństwo starzejące.

Jak objawia się choroba Parkinsona?

W przypadku choroby Parkinsona, mamy do czynienia z postępującym zaburzeniem neurologicznym. Pierwsze symptomy są niejasne, a schorzenie rozwija się bardzo powoli, nawet przez kilka lat. Początkowo mogą pojawić się takie objawy jak osłabienie, zmęczenie czy niezgrabność i spowolnienie ruchów. Łatwo pomylić to ze zmianami reumatycznymi. Dopiero na późniejszym etapie, widać większe zmiany, jak choćby zaburzenia równowagi, problemy z chwytaniem i wstawaniem, a także drżenie kończyn. Osoby z chorobą Parkinsona najczęściej mają sylwetkę lekko pochyloną do przodu i zmagają się z licznymi problemami codziennych czynności.

Starszy pan

Jakie są przyczyny choroby Parkinsona?

Dzięki temu, że choroba ta znana jest już od dawna, dzięki postępowi medycyny udało się określić, co stoi za rozwojem Parkinsona. Odpowiedzią na to pytanie są przede wszystkim komórki nerwowe, a konkretnie fakt, iż w pewnym etapie życie zaczynają one obumierać. Chodzi konkretnie o komórki znajdujące się za istotą czarną mózgu, które odpowiadają za transmisję danych poprzez neurony i odpowiadają za koordynację ruchów i pracę mięśni. Choroba Parkinsona z reguły nie jest dziedziczna, jednak pewne jej odmiany mogą być. W tym drugim przypadku najczęściej ma się wówczas do czynienia z mutacją genu odpowiedzialnego za syntezę białka, składnika ciałka Lewy’ego. Degradacja tego elementu wpływa zresztą także na rozwój innych chorób neurologicznych.

Czy da się leczyć chorobę Parkinsona?

Mimo tego, jak dużo wiemy o tej chorobie, niestety na chwilę obecną nie ma leków przeciwko chorobie Parkinsona. Nie da się go więc wyleczyć, ale możliwe jest złagodzenie objawów. Wykorzystuje się do tego przede wszystkim odpowiednie środki farmakologiczne, czasem konieczna może być też operacja czy zabieg chirurgiczny. Przepisywane leki najczęściej mają na celu pobudzenie mózgu do produkcji dopaminy, a tym samym produkcji niezbędnych do funkcjonowania neuroprzekaźników. Pozwala to na lepsze przekazywanie informacji w systemie nerwowym, a tym samym na łagodniejszy przebieg choroby i opóźnienie jej rozwoju. Na razie nie ma jednak możliwości ani powstrzymania, ani tym bardziej cofnięcia choroby.

Co pić przy nadkwasocie żołądka?

Co pić przy nadkwasocie żołądka?

Nadkwasota żołądka to nieprzyjemna dolegliwość, która sprawia, że przy spożywaniu posiłków odczuwamy ból żołądka i zmagamy się ze zgagą. Jak sobie z tym radzić? Jakie napoje mogą pomóc przy łagodzeniu dolegliwości?

Nadkwasota żołądka – czym jest?

Gdy pokarm trafia do żołądka, jest poddawany rozpuszczeniu przez soki trawienne, co pozwala na jego dalszą wędrówkę przez ciało. Potrzebne składniki pokarmowe są wchłaniane, reszta zostaje wydalona. Bywa jednak, że ta podstawowa czynność jest zaburzona, a nasz żołądek wytwarza nadmierną ilość kwasu solnego, odpowiedzialnego za trawienie. W ten sposób zwiększa się też kwasowość żołądka, to sprawia, że pH rośnie. Ma to negatywny wpływ na błony śluzowe żołądka, które są bardziej obciążone.

Jakie są przyczyny nadkwasoty żołądka?

Ból żołądka i zgaga to podstawowe objawy nadkwasoty żołądka i nie należą do przyjemnych, skąd jednak się to bierze? Przyczyny mogą być różne, ale w głównej mierze odpowiada za to środowisko, w jakim się żyje, a przede wszystkim nasza własna codzienna dieta. To, co jemy, ma duży wpływ na nasze zdrowie, a nieodpowiednie potrawy mogą znacząco obciążać nasz żołądek, doprowadzając do wielu przykrych dolegliwości. Głównym winowajcą są produkty ciężkostrawne, a także takie bardzo kwaśne oraz ostre. Jedzenie w pośpiechu niestety też nie pomaga. Dlatego ważna jest właściwa dieta.

Co pić przy nadkwasocie żołądka?

To, co jemy i pijemy może nam albo zaszkodzić, albo pomóc. Przy nadkwasocie istotne będzie więc to, co wtłaczamy do naszego żołądka, warto więc zwrócić na to uwagę. Ponieważ przypadłość ta wiąże się ze wyższą kwasowością, konieczne będzie sięganie po napoje cechujące się dużą zasadowością, aby w ten sposób wyrównać poziom pH. Sprawdzić może się więc najlepiej zwykła woda niegazowana, choć warto zwrócić uwagę na jej skład. Warto też sięgać po niektóre zioła, jak choćby prawoślaz lekarski czy nawet lipę. Pomóc może słodkie lub zsiadłe mleko, jogurt, kawa zbożowa z mlekiem, a także napoje mleczno-owocowe i mleczno-warzywne. Lista, jak widać, do najdłuższych nie należy.

Czego nie pić przy nadkwasocie żołądka?

Przy nadkwasocie żołądka trzeba też bardzo uważać na to, co się pije, a lista napojów niedozwolonych i takich, których powinno się ograniczyć, jest dosyć długa. Zalicza się do tego choćby stara dobra czarna kawa, zwłaszcza w mocniejszych odsłonach typu espresso. Lepiej ograniczyć także herbatę, a także napoje owocowe, zwłaszcza soki cytrusowe i pomarańczowe, które są bardzo kwaśne. Zdecydowanie trzeba też zrezygnować z napoi gazowanych typu cola, a także z alkoholu, który pobudza układ trawienny.

Domowe sposoby na nadkwasotę żołądka

Tak naprawdę nadkwasotę żołądka nie trzeba leczyć żadnymi lekami, chyba że zbyt wysoki poziom pH doprowadzi do rozwoju choroby wrzodowej. Na co dzień jednak wystarczy zadbać o właściwą dietę, unikanie określonych potraw i napoi oraz sięganie po te, które pomogą w obniżeniu kwasowości. Więcej robić nie trzeba.