Detoks narkotykowy – zacznij lepsze życie

Detoks narkotykowy – zacznij lepsze życie

Zaczyna się z pozoru niewinnie, od chęci zaimponowania znajomym, przeżycia dobrej zabawy, odczucia ulgi po serii przykrych zdarzeń. Jednak kończy się często tragicznie: na ciężkiej chorobie, która może prowadzić do wyniszczenia całego organizmu, a w konsekwencji także do śmierci. Uzależniony zazwyczaj jest tego świadomy, jednakże nałóg jest silniejszy od zdrowego rozsądku. Detoks narkotykowy w połączeniu z kompleksową, specjalistyczną opieką, daje jednak szansę na wyrwanie się z tej beznadziei.

Uzależniony potrafi oszukiwać nie tylko swoich najbliższych, ale i samego siebie. Fakty są jednak takie, że nałóg narkotykowy to bardzo silny przeciwnik. Uświadomienie sobie tego i przyznanie się przed samym sobą do słabości nie tylko nie jest niczym złym, ale i otwiera uzależnionemu drogę do przerwania błędnego koła. Decyzja o detoksie narkotykowym to pierwszy krok w stronę nowego, lepszego życia. Bo jest ono możliwe! Trzeba tylko w to uwierzyć.

Detoks narkotykowy: na czym to polega?

Wiele osób popełnia duży błąd, obawiając się detoksu narkotykowego lub wątpiąc w jego skuteczność. Oczywiście, sam detoks nie rozwiąże problemu uzależnienia, jednak jest pierwszym poważnym krokiem, który pomoże zwalczyć zgubny nałóg. Warto jednak podkreślić, że w tej kwestii nie ma dróg na skróty i nie istnieją cudowne metody ekspresowego detoksu. Jeśli ktoś takie obiecuje, najpewniej jest nieuczciwy. Ważne jest również uświadomienie sobie, że każdy przypadek jest inny i nie należy zniechęcać się historiami o niepowodzeniu innych. Najważniejsza jest decyzja o zerwaniu z nałogiem i zaufanie profesjonalistom, którzy doskonale wiedzą, jak pomóc zarówno uzależnionym od narkotyków miękkich, jak i twardych.
Specjalistyczną pomoc można znaleźć tutaj: https://medjol.pl/detoks/narkotykowy.

Detoks organizmu w ośrodku MedJol umożliwia bezpieczne oczyszczenie organizmu ze szkodliwych, toksycznych substancji psychoaktywnych. Otwiera drogę do dalszego, skutecznego leczenia.

Aby podjąć skuteczną detoksykację, lekarze przeprowadzają szczegółowy wywiad lekarski na temat uzależnienia pacjenta. Wykonują również badanie krwi i szczegółową diagnozę, której celem jest ocena stanu organizmu osoby uzależnionej, jak i kreślenie fazy i stopnia uzależnienia. Na tej podstawie ustalany jest dobór leków i cały program detoksykacji.

Jak widać, jest to skomplikowany, a jednocześnie konieczny proces, by móc w pełni odpowiedzieć na potrzeby pacjenta i pomóc mu jak najmniej boleśnie przerwać nałóg.

Ile trwa detoks narkotykowy?

Ustalenie wszelkich parametrów pozwala na wdrożenie indywidualnej kuracji i należy podkreślić, że każdy pacjent może potrzebować innego czasu leczenia. To, jak długo potrwa detoks organizmu z substancji toksycznych, stanowi indywidualną kwestię uwarunkowań narkomana.
Detoks narkotykowy może trwać kilka dni lub tygodni, czasami dłużej. Jednak właśnie na tym, polega sukces metody: nie da się przerwać poważnego nałogu, w którym tkwimy miesiące, a nierzadko lata, w ekspresowym tempie. Warto również wziąć pod uwagę konieczność wdrożenia późniejszej opieki specjalistów, w tym psychoterapeutów.

Ile kosztuje detoks narkotykowy?

Profesjonalny detoks narkotykowy nie ma jednej, ustalonej z góry ceny. Będzie ona uzależniona od indywidualnej sytuacji pacjenta. W znajdującym się w pobliżu Warszawy ośrodku MedJol osoby z województwa mazowieckiego mogą liczyć na bezpłatny dojazd do ośrodka.

Choroba dwubiegunowa, co to jest?

Choroba dwubiegunowa, co to jest?

Choroba afektywna dwubiegunowa, to zaburzenie psychiczne, które w dawnych czasach uważane było za psychozę maniakalno-depresyjną. Obecnie medycyna podchodzi do tej przypadłości już inaczej, jak i rośnie świadomość społeczności względem zrozumienia tego stanu chorobowego. Dużą rolę odegrały gwiazdy celebryci, przyznając się otwarcie do posiadania tej przypadłości. Czym jednak właściwie jest choroba dwubiegunowa, czym się objawia i jak ją leczyć?

Czym jest choroba afektywna dwubiegunowa?

Przypadłość ta, w przeszłości nazywana psychozą maniakalno-depresyjną, jest chorobą ciężką w diagnozie, z racji tego, że charakteryzuje się zmiennymi objawami przeplatanymi z okresami remisji, czyli brakiem jakichkolwiek objawów. Najczęściej ma się tutaj do czynienia nie tyle z ciągłym zaburzeniem psychicznym, a pojawiającymi się epizodami stanów maniakalnych, hipomaniakalnych i depresyjnych, a nierzadko i mieszanych. Jest to choroba rzadka, występująca u 1 – 2% całej populacji i może przyjmować różne postacie.

Jakie są objawy choroby dwubiegunowej?

Najczęstszym objawem choroby afektywnej dwubiegunowej są epizody depresyjne, które charakteryzują się smutkiem, apatycznością i ogólną niechęcią do wszystkiego, tracąc zainteresowanie tym, co otacza chorego. Może pojawić się też obniżenie poczucia własnej wartości, poczucie winy i spowolnienie ruchów. Nieco inaczej wygląda to w przypadku epizodów maniakalnych, gdzie ma się do czynienia z osobą pełną energii, natłokiem myśli, chęcią działania, które często jest nielogiczne i chaotyczne. Chory staje się bardziej impulsywny, nerwowy, agresywny i wybuchowy oraz podejmuje decyzje pod wpływem chwili, nie zastanawiając się nad konsekwencjami. Mogą pojawić się także objawy wytwórcze, czyli halucynacje i urojenia, a także objawy mieszane czy stany hipomanii, łagodniejszej odmiany manii.

Rozdarta kobieta

Jaka jest częstotliwość epizodów choroby dwubiegunowej?

Objawy choroby afektywnej dwubiegunowej mogą być różne, a także przebiegać ze zmienną częstotliwością. Nierzadko ma się tu do czynienia z epizodami występującymi nawet raz na kilka lat, choć częściej spotyka się przypadki z nawrotami co najmniej raz w roku. Mogą także pojawić się szybsze zmiany faz do kilku epizodów rocznie, albo przechodzić płynnie jeden w drugi nawet w ciągu kilku dni czy godzin. Epizody oddzielane są okresem remisji, czyli czasem, w którym nie występują żadne objawy i chory może normalnie funkcjonować. Wyróżnia się przy tym różne podtypy – I, II, III, typ III z półmanią lub hipomanią, choroba afektywna sezonowa, cyklotymia, choroba jednobiegunowa.

Jak leczyć chorobę afektywną dwubiegunową?

Przede wszystkim konieczne jest jej zdiagnozowanie, w czym powinien pomóc specjalista psychiatra. Leczenie może odbywać się na dwa sposoby – poprzez psychoterapię oraz leczenie farmakologiczne, szczególnie leków przeciwpsychotycznych. Należy też pogłębiać wiedzę na temat choroby, pomóc mogą także dobre relacje społeczne i rodzinne.

Choroba Aspergera, co to jest? Czy da się leczyć chorobą Aspergera?

Choroba Aspergera, co to jest? Czy da się leczyć chorobą Aspergera?

Zespół Aspergera, to choroba rozwojowa, zaliczana do spektrum autyzmu, która najczęściej objawia się zaburzeniami w relacjach z otoczeniem, ale nie tylko. Zazwyczaj chorobę te wykrywa się u dzieci, jednak coraz częściej diagnozy stawiane są także dorosłym. Czym dokładnie jest Asperger, jakie są jego przyczyny i w jaki sposób się go leczy?

Zespół Aspergera – nazewnictwo i historia

W tytule artykułu użyto słowo „choroba”, jednak już na wstępie warto wyjaśnić – zespół Aspergera nie jest chorobą! To łagodne zaburzenie ze spektrum autyzmu, które określa jako odmienny wzorzec budowania relacji z ludźmi i otoczeniem. Nie ma tu więc konotacji negatywnych, piętnujących takie osoby jako gorsze lub przeciwnie jako wyjątkowe – są one po prostu inne. Pierwszą dokładną diagnostykę opracowano stosunkowo niedawno, bo w 1992 roku, choć przypadki tego łagodnego zaburzania odnotowywano już znacznie wcześniej, a pierwsze opisy pojawiły się już w 1944 roku i zostały sporządzone przez austriackiego lekarza Hansa Aspergera.

Czym jest zespół Aspergera?

Potocznie, zespół Aspergera określa się jako łagodną odmianę Autyzmu, ponieważ pod wieloma względami bardzo go przypomina i dotyczy zaburzeń rozwoju mózgu. Jednak w odróżnieniu od klasycznego autyzmu, najczęściej diagnozowany jest później, z racji tego, że pierwsze objawy widoczne są u dzieci starszych. Nie ma się tutaj do czynienia z opóźnieniem rozwoju intelektualnego, maluchy uczą się mówić, chodzić i bawić tak jak inni rówieśnicy, co za tym idzie, mogą samodzielnie funkcjonować. Jedyną cechą wspólną jest tutaj zaburzenie związane ze zdolnościami społecznymi, nawiązywaniu relacji i komunikacją.

Jakie są objawy zespołu Aspergera?

Dzieci z zespołem Aspergera rozwijają pod względem intelektualnym normalnie, uznaje się wręcz, że mają one wyższy poziom inteligencji niż inni ludzie. Najczęściej mają też swoje własne zainteresowania, którym mogą poświęcać cały swój czas. Ich mowa pojawia się w sposób prawidłowy i potrafią posługiwać się bardzo bogatym językiem, przynajmniej w większości przypadków, ale może pojawić się brak zrozumienia dla przenośni i żartów, przez co biorą wszystko dosłownie. Największy problem widoczny jest w komunikacji – dzieci dotknięte Aspergerem przejawiają trudności w nawiązywaniu relacji w rówieśnikami, nie do końca rozumieją komunikację pozawerbalną, i miewają niezdarne ruchy. Bywają także bardzo nerwowe, płaczliwe, niespokojne, bardzo emocjonalnie reagują na wszystko w ich otoczeniu.

W jakim wieku objawia się zespół Aspergera?

W przypadku małych dzieci ciężko jest o postawienie diagnozy, jako że objawy pojawiają się stosunkowo późno, a i rodzice najczęściej do pewnego momentu niektóre zachowania mogą tłumaczyć trudnym wiekiem czy ciężkim charakterem dziecka. Zazwyczaj pierwsze wizyty u specjalistów zaczynają się dopiero w wieku szkolnym, przy czym konieczna jest wizyta u neurologa, psychologa oraz psychiatry. Jeszcze kilkanaście lat temu, właściwie w ogóle nie podejmowano prób diagnozy, przez co obecnie wiele osób dorosłych dopiero teraz dowiaduje się, że mają zespół Aspergera. To jest o tyle ważne, że pozwala na zrozumienie swojej przypadłości, a także podjęcie leczenia.

Czy zespół Aspergera da się leczyć?

Zespół Aspergera da się leczyć, choć nie jest możliwe jego całkowite wyleczenie. Najważniejszym działaniem będzie zarówno zrozumienie przypadku dziecka i jego potrzeb, jak i podjęcie odpowiedniej terapii psychologicznej. Postawienie właściwej diagnozy jest o tyle ważne, że dzięki temu możliwe jest indywidualne podejście. Dzięki terapii można zniwelować część negatywnych skutków tego zaburzenia, dzięki czemu ułatwi się jego funkcjonowanie w społeczeństwie, które w innych przypadkach mogłoby je odrzucić. Chodzi tu przede wszystkim o trening umiejętności społecznych, zajęcia z integracji sensorycznej, usprawnienie komunikacji, czy podjęcie terapii behawioralno-poznawczej. W rzadkich i uzasadnionych przypadkach podaje się także leki.

Rodzaje piłek rehabilitacyjnych. Na co pomaga piłka rehabilitacyjna?

Rodzaje piłek rehabilitacyjnych. Na co pomaga piłka rehabilitacyjna?

Piłki rehabilitacyjne, znane również jako fitball, mają uniwersalne zastosowanie. Z ich pomocą wzmocnisz lub rozluźnisz mięśnie, poprawisz kondycję, a także skorygujesz wady postawy. Jakie są ich rodzaje i dlatego warto kupić piłkę do ćwiczeń? Sprawdzamy.

Piłka rehabilitacyjna

Piłka rehabilitacyjna, do ćwiczeń – korzyści ze stosowania

Piłka do ćwiczeń to świetne uzupełnienie codziennych treningów, a także zajęć rehabilitacyjnych. Aby wykonać na niej jakikolwiek ruch (a nawet po prostu siedzieć, czy leżeć), trzeba cały czas panować nad utrzymaniem równowagi. A to nie jest takie proste, szczególnie że konieczne jest aktywowanie mięśni głębokich, o których często się zapomina, a które stanowią podparcie dla kręgosłupa. Osoby, które posiadają słabe mięśnie głębokie, zwykle są przygarbione, a także wykazują niską odporność na przeciążenia.

Dzięki ćwiczeniom z piłką rehabilitacyjną zapobiegniesz wadom postawy lub je skorygujesz, a także zminimalizujesz problemy z kręgosłupem, bóle pleców i stawów. A skoro o tych ostatnich już mowa, piłkę do ćwiczeń warto zakupić, gdy ze względu na stawy nie możesz wykonywać części ćwiczeń – zwiększysz ich ruchomość, bez jednoczesnego obciążania.

Pozostałe właściwości piłek rehabilitacyjnych uzależnione są od ich rodzaju, dlatego przyjrzymy się im bliżej.

Rodzaje piłek rehabilitacyjnych

Największą popularnością cieszą się klasyczne piłki rehabilitacyjne, gimnastyczne, która posiadają gładką powierzchnię. Przeznaczone są do ćwiczeń, choć nie tylko. Piłki rehabilitacyjne służą też do siedzenia (zobacz na mildis.pl), mogą stanowić stałą lub czasową alternatywę dla krzeseł. Po co je stosować? Ponieważ zmniejszają obciążenie kręgosłupa, polecane są zwłaszcza tym osobom, które odczuwają bóle w odcinku lędźwiowym.

Kolejnym rodzajem piłek typu fit ball są wersje z wypustkami. Piłki sensoryczne, bo tak również są nazywane, oprócz tego, że wzmacniają mięśnie, to jednocześnie masują całe ciało. Wykorzystuje się je zwłaszcza podczas ćwiczeń korekcyjnych, a także rozluźniających.

Ciekawym typem są piłki z uchwytami, skaczące. Skierowane są głównie do dzieci, które z ich pomocą nie tylko ćwiczą, ale przede wszystkim bardzo dobrze się bawią.

Ostatni rodzaj, o którym chcielibyśmy napisać, to mini piłki rehabilitacyjne.

Jak wybrać piłkę gimnastyczną?

Wiesz już, jakie są korzyści ze stosowania piłki rehabilitacyjnej i nie zdziwi nas, jeśli właśnie myślisz o jej zakupie. Tylko czekaj jeszcze chwilę – mamy wskazówki, jak ją wybrać. Fitball dostępny jest w różnych rozmiarach, które trzeba dopasować do swojego wzrostu. Piłkę o średnicy 55 cm wybierz, gdy masz do 165 cm wzrostu. Osobom o wzroście od 166 do 175 cm zaleca się fitball o średnicy 65 cm, a wyższym – 75 cm lub 85 cm. Najważniejsze jest, aby siedząc na piłce, między udem a podudziem zachować kąt prosty.

Oprócz tego ważną kwestią jest grubość materiału – im jest on cieńszy, tym większe ryzyko pęknięcia. Na koniec zerknij, jakie może być maksymalne obciążenie piłki.

Jakie mogą być objawy boreliozy?

Jakie mogą być objawy boreliozy?

Borelioza, czyli choroba wywoływana przez bakterie krętka Borrelia burgdorferi, który przenoszony jest głównie przez kleszcze. Nazywana jest także chorobą z Lyme i jednocześnie jest jedną z najpopularniejszych chorób zakaźnych przenoszonych przez te niepozorne pajęczaki. Od lat liczba zachorowań wciąż rośnie, podobnie jak świadomość w społeczeństwie. Czym objawia się borelioza? Jak ją rozpoznać?

Czym jest borelioza?

Na całym świecie można znaleźć ponad 20 gatunków kleszczy, jednak bakterię krętka Borelia najczęściej przenosi kleszcz pospolity. Są to pajęczaki, które żywią się krwią ludzi i zwierząt, a do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt. Co istotne, nie każdy kleszcz jest nosicielem krętka, co jednak nie oznacza, że należy lekceważyć ryzyko zakażenia. Gdy pajęczak wbija się skórę, bakteria przedostaje się do ludzkiego organizmu poprzez ślinę.

Jest to wieloukładowa choroba atakująca cały organizm, jednak jej przebieg oraz objawy mogą być różne w zależności od danego człowieka. Wczesne wykrycie kleszcza, jego usunięcie, a następnie przebadanie może pomóc w zdiagnozowaniu choroby i rozpoczęciu jej leczenia.

Jakie są pierwsze objawy boreliozy i kiedy się pojawiają?

Do zakażenia najczęściej dochodzi w ciągu 24 – 48 h od momentu wbicia się kleszcze w skórę, dlatego tak istotne jest jego szybkie usunięcie. Pierwsze objawy mogą pojawić się między 1 a 3 tygodniem od momentu wkłucia i najczęściej są w postaci rumienia wędrującego. Może on także wywoływać reakcje grypopodobne, które zazwyczaj mijają po około 4 – 12 tygodniach. Co ważne nie zawsze one występują, a ich lista może być naprawdę długa. Co ważne, objawy boreliozy to też neuroborelioza, o której dowiesz się więcej na wielkoszynski.pl i jak się okazuje, nawet zwykłe infekcje mogą być świadectwem postępującej choroby.

Stetoskop leżący obok laptopa

Jak objawia się borelioza na skórze?

Najczęściej spotykanym objawem skórnym jest oczywiście rumień występujący, ale nie uwidacznia się on u wszystkich zarażonych. Ma on w przeważającej większości przypadków formę czerwonego okręgu z centralnymi bladymi przejaśnieniami. Może także pojawić się chłoniak linfocytowy, choć występuje on rzadko, mniej więcej w przypadku 1 – 2% pacjentów i zlokalizowany jest na płatku ucha, mosznie lub brodawce sutka. Wygląda jak czerwona i bezbolesna grudka.

Może pojawić się także zanikowe zapalenie skóry, które jednak objawia się najczęściej u osób w podeszłym wieku i po kilku latach trawiącej choroby. Mogą to być na przykład sinoczerwone zabarwienie dolnych kończyn, co może też wiązać się z pojawieniem bólu stawów.

Jakie są objawy narządowe boreliozy?

Nieleczona czy też późno zdiagnozowana borelioza może powodować wiele chorób i dolegliwości. Zalicza się do tego między innymi neuroboreliozę, czyli porażenia nerwów, co wiąże się między innymi z powstanie patologii w obrębie narządów ruchu. Wiąże się to także z późniejszymi zaburzeniem funkcji poznawczych i pamięci, jak również pojawia się przewlekłe zapalenie stawów, a także zapalenie mięśni. Nieleczona borelioza wpływa też na psychikę, powodując ciągłe zmęczenie, zaburzając nastrój, a także wywołując objawy lękowe i depresyjne.

Jak diagnozować i leczyć boreliozę?

U każdego człowieka borelioza może przebiegać inaczej. Bywa, że choroba rozwija się przez pewien czas całkowicie bezobjawowo, czyli pomijając pierwszą fazę infekcji i po kilku miesiącach lub nawet latach od razu przechodząc do fazy zaawansowanej. Bardzo ważne będzie jak najwcześniejsze zdiagnozowanie boreliozy, ponieważ nieleczona wywołuje nieodwracalne zniszczenia w organizmie.

Gdy ugryzł nas kleszcz, z góry najlepiej założyć, że mogło dojść do zakażenia, nawet jeżeli nie ma się typowych objawów. W tym celu należy wykonać odpowiednie badania diagnostyczne w tym kierunku, a jeżeli wynik okaże się pozytywny, lekarz specjalista wdroży odpowiedni sposób leczenia. Terapia daje najlepsze rezultaty w początkowej fazie choroby.

Jak długo zaraża choroba bostońska, jak unikać zarażenia?

Jak długo zaraża choroba bostońska, jak unikać zarażenia?

Choroba bostońska to potoczna nazwa dla choroby stóp, dłoni i jamy ustnej i z powodu sposobu przebiegu, bardzo często mylona jest z ospą wietrzną. Podobnie też jak ospa, jest niezwykle zaraźliwa i wywoływana przez wirusy. Co warto o niej wiedzieć? Jak długo zaraża choroba bostońska i co zrobić, żeby uniknąć zakażenia?

Czym jest choroba bostońska?

Choroba bostońska, jak zostało już wspomniane to potoczna nazwa dla ogółu schorzeń stóp dłoni i jamy ustnej, która podobnie jak ospa wietrzna charakteryzuje się wysypką, ale w przeciwieństwie do niej może ona wystąpić nawet w ustach. Wywołują ją wirusy Coxsackie oraz enterowirus.

Popularna nazwa wzięła się z powodu wybuchu epidemii właśnie w Bostonie, które miało przebieg lawinowy. Choroba ta w większości przypadków przebiega stosunkowo łagodnie, jednak największy strach wywołuje u rodziców małych dzieci, bo to właśnie one najczęściej się zarażają. U dorosłych ta choroba występuje rzadziej. Co istotne, nie da się na nią uodpornić – przechodzą chorobę raz, można się późnej znów zarazić.

Jakie są objawy bostonki?

Od momentu zakażenia, do chwili pojawienia się pierwszych objawów mija zazwyczaj od 3 do nawet 6 dni, co za tym idzie, osoby zarażone przez ten czas mogą swobodnie dalej roznosić wirusy i nawet o tym nie wiedzą. Jako pierwsza pojawia się wysoka gorączka, której dodatkowo towarzyszy zmęczenie, ból głowy, gardła, a także brak apetytu. Wiąże się to także ze złym samopoczuciem, a sporadycznie ma się do czynienia także z nudnościami, biegunką oraz wymiotami.

Następnie, mniej więcej po 2 – 3 dniach trwania gorączki, pojawia się wysypka, zwana bostońską, która wygląda nieco jak plamki i grudki, ale nie są one swędzące. Najczęściej atakują one twarz oraz górną połowę klatki piersiowej.

Maseczka, tabletki i termometr

Co jest źródłem zarażenia chorobą bostońską?

Choroba ta najczęściej dotyka dzieci w wieku od 2 do 10 lat, a jej największym źródłem zakażenia jest kontakt z osobą lub przedmiotem, co często się zdarza choćby w przedszkolach i żłobkach o dużym zagęszczeniu. Zakazić można się przez kontakt z wydzielinami lub wydalinami ciała, na przykład poprzez nieumyte ręce, ślinę, śluz z nosa, kał czy bliski kontakt w osobą zarażoną.

Jak leczyć chorobę bostońską?

W przypadku choroby bostońskiej mamy do czynienia z przypadłością, która ustępuje samodzielnie mniej więcej po okresie 7 do 10 dni. Nie leczy się jej przyczynowo, a objawowo, dlatego konieczne jest branie leków przeciwgorączkowych. W razie czego lekarz może przepisać także leki przeciwhistaminowe, na uporczywy świąd.

Jak nie dopuścić do zakażenia bostonką?

Przede wszystkim należy zadbać o odpowiednią higienę osobistą, a także dokonywanie dezynfekcji miejsc, powierzchni i przedmiotów, z których się wspólnie korzysta. Najlepiej też unikać kontaktów z osobami, mającymi objawy chorobowe, a w przypadku trwania gorączki czy bólu gardła i wysypki, izolować dzieci.

Stres a zdrowie. Jak pokonać stres?

Stres a zdrowie. Jak pokonać stres?

Teoretycznie wszystko jest w porządku. Wynika badań są w normie, nic ci nie dolega. A jednak nieustannie odczuwasz niepokój, nie możesz spać, skupić się na prostych czynnościach. Wszystkiemu może być winien długotrwały stres. Sprawdź, jak chroniczne napięcie wpływa na twoje zdrowie.

Wpływ stresu na zdrowie

Stres, o ile ma charakter krótkotrwały, nie jest niczym groźnym. Powoduje wydzielenie dodatkowej dawki adrenaliny, dzięki czemu człowiek jest zdolny do wysiłku, który w normalnej sytuacji byłby dla niego zbyt ciężki. Gdy emocje opadną, organizm jest zmęczony, lecz stosunkowo szybko się regeneruje i wszystko wraca do normy.

Coraz częściej można jednak spotkać się z tym, że ludzie cierpią na chroniczny, długotrwały stres, spowodowany m.in. brakiem stabilizacji finansowej, mobbingiem w pracy, czy nieustanną presją społeczną. Taki stres jest bardziej podstępny, ukryty, stale występuje na niskim poziomie, nie powodując skoków adrenaliny.

I choć jest niewidoczny, powoduje chudnięcie lub tycie (zajadanie stresów, jedzenie emocjonalne), problemy z niestrawnością, bóle brzucha czy wrzody żołądka. Chroniczny stres może również prowadzić do zaburzeń psychicznych, takich jak depresja lub nerwica. Pojawia się bezsenność, drażliwość.

Jak stres wpływa na zdrowie opisuje artykuł maxmag.pl/jak-stres-wplywa-na-zdrowie, sprawdź, jakie jeszcze spustoszenia w organizmie może powodować i dlaczego nie można go lekceważyć. A my podpowiemy, jak go pokonać.

Wysypiaj się

Najprostsze sposoby, choć nie tak spektakularne, zwykle są najskuteczniejsze. Dlatego naszą pierwszą propozycją jest wysypianie się. Dzięki temu twój organizm będziesz mieć czas na regenerację, wypoczynek. To wpłynie nie tylko na twoją kondycję fizyczną, ale również psychiczną.

Badania pokazują, że człowiek potrzebuje od 7 do 8 godzin snu dziennie! Przy czym liczy się nie tylko jego ilość, ale i jakość. Dlatego staraj się nie korzystać z urządzeń emitujących niebieskie światło (smartfon, telewizor, laptop) przed snem, spróbuj się wyciszyć. Możesz zastosować techniki relaksacyjne, medytację.

Natomiast rano, zamiast sięgać od razu po telefon, zrób krótki streching, rozciąganie.

Unikaj alkoholu i innych używek

Wiesz o tym, że alkohol zwiększa reakcję stresową organizmu? Choć początkowo może wydawać ci się, że lampka wina czy kufel piwa odprężają cię, wrażenie to jest mylne. W praktyce „procenty” są czynnikiem stresowym, ponadto wypłukują magnez z organizmu, który odpowiada m.in. za kondycję psychiczną.

Także zbyt duża ilość kawy będzie mieć niekorzystne działanie, zwłaszcza, jeśli już i tak masz problemy ze snem. Kawę oraz energy drinki zastąp yerba matą lub innym, naturalnym sposobem na koncentrację, a wieczorem, zamiast po kieliszek wina, sięgnij po melisę.

Medytuj

Medytacja uznawana jest za jeden z najlepszych sposobów na stres, odprężenie się. Szczególnie jeśli połączysz ją z odpowiednią atmosferą, np. muzyką relaksacyjną, świecami i uspokajającymi olejkami eterycznymi (m.in. lawendowaym, rozmarynowym). Dzięki niej wyciszysz się, obniżysz poziom stresu, a także złagodzisz dolegliwości przy takich zaburzeniach jak depresja.

I co najważniejsze, masz do wyboru różne techniki medytacji, możesz wybrać takie, które najbardziej będą ci odpowiadać.

Co ćwiczyć kiedy bolą plecy?

Co ćwiczyć kiedy bolą plecy?

Ból kręgosłupa może pojawić się z wielu różnych przyczyn – gdy się przeciążymy, dźwigając ciężkie rzeczy, w przypadku zbyt długiego przebywania w jednej, mało wygodnej pozycji, na przykład przez pracę siedzącą, albo z powodu istniejących już chorób kręgosłupa. Aby złagodzić dolegliwości bólowe, warto postawić na aktywność fizyczną i ćwiczenia, które nam w tym pomogą.

Czy można ćwiczyć, gdy bolą plecy?

Ból pleców może mieć wiele różnych przyczyn, dlatego w pierwszej kolejności warto zastanowić się nad tym, skąd biorą się nasze problemy. Jeżeli na przykład zbyt dużo czasu spędzamy w pozycji siedzącej, często odpowiednio wykonywane ćwiczenia mogą złagodzić rosnące napięcie i ból. Trzeba jednak rozsądnie dobierać aktywność i uważać, ponieważ w przeciwnym wypadku, zamiast pomóc, mogą tylko pogłębić problem. Dodatkowo mówi się też, że same ćwiczenia to nie wszystko – należy przede wszystkim dokładnie zapoznać się z powodem bólu i tego, z jakimi dokładnie dysfunkcjami mamy do czynienia.

Joga dla zdrowych pleców?

Jedną z częściej proponowanych aktywności, także przez lekarzy, dla zdrowia naszych pleców, jest joga, jako forma bezpiecznych ćwiczeń. Rzeczywiście, odpowiednio dobrane i wykonywane formy, mogą znacząco złagodzić dolegliwości bólowe i pomóc w rozciągnięciu ciała, wypracowania mięśni oraz pozbycia się nieprzyjemnego napięcia. Sposób na to, jak zacząć ćwiczyć jogę zobacz na szczuplejsza.pl, żeby zapoznać się z podstawowymi zasadami. Tylko dzięki takiemu podejściu, osiągnie się korzystne rezultaty bez szkody dla twojego zdrowia.

ćwiczenie jogi

Jakie są popularne ćwiczenia na kręgosłup?

Wybór ćwiczeń na zdrowy kręgosłup jest naprawdę bardzo szeroki, dlatego powinno się podejść do tej kwestii skrupulatnie i wybrać te, które nam nie zaszkodzą i nie pogłębią jeszcze bardziej problemu z plecami. Sprawdzają się tu tak proste ćwiczenia jak mostek, przy którym leżąc na plecach z ugiętymi kolanami, podnosimy pośladki ku górze czy koci grzbiet, wykonywany w klęku podpartym i polegający na wypychaniu pleców w górę.

Sprawdzić może się także wykonanie ukłonu japońskiego, czyli ćwiczenia, które wykonuje się, siedząc na piętach i wyciągając ręce jak najdalej do przodu po macie. Często wymienia się także takie ćwiczenia jak deska oraz balans. Czasami wystarczy też podciągać kolana do brzucha, znajdując się w pozycji leżącej.

Chodzi tutaj nie tylko o rozluźnienie napięcia i zlikwidowanie bólu, ale i wzmocnienie mięśni tułowia, by poprawić jego stabilność i siłę.

Pływanie na dolegliwości bólowe pleców

Zbawienne dla kręgosłupa jest także pływanie. Woda działa na nasze ciało, je odciążając i jest dla niego podparciem. Regularne pływanie może więc pomóc we wzmocnieniu mięśni i stawów przy niewielkim wysiłku i jednocześnie pozbyć się bólu pleców. Ma to też dalekosiężne konsekwencje, ponieważ tak wyćwiczone ciało jest silniejsze, a więc i bardziej odporne na ewentualne przeciążenia.

Dezynfekcja w przemyśle spożywczym, sposoby, urządzenia, przepisy

Dezynfekcja w przemyśle spożywczym, sposoby, urządzenia, przepisy

Sklep mięsny

Nikogo nie powinno dziwić, że w przemyśle spożywczym bardzo duży nacisk kładzie się na higienę pracy. Konieczne jest częste mycie hal, maszyn spożywczych czy taśm produkcyjnych specjalistycznymi środkami. Jak to przebiega? Jakie przepisy wymuszają na przedsiębiorcach przeprowadzanie dezynfekcji? Sprawdzamy.

Dezynfekcja w przemyśle spożywczym – przepisy

Tak naprawdę jest wiele przepisów, mówiących o tym, jak należy zachować porządek i odpowiednie standardy w polskim przemyśle spożywczym. Najważniejszym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Ponadto wydawane są rozporządzenia dotyczące zachowania bezpieczeństwa i higieny pracy dla poszczególnych zakładów związanych z branżą spożywczą, m.in. zakładów piekarskich, cukierniczych czy zajmujących się ubojem zwierząt oraz przetwórstwem mięsa.

To, czy przedsiębiorstwa stosują się do przepisów, sprawdza Główny Inspektorat Sanitarny oraz lokalne, wojewódzkie czy powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne. Aby nie narazić się na zamknięcie zakładu bądź wysokie kary, konieczne jest zastosowanie się m.in. do rygorystycznych obostrzeń związanych z dezynfekcję miejsc, w których następuje produkcja czy też dystrybucja produktów spożywczych.

W jaki sposób należy ją przeprowadzać? Jest kilka metod, o których warto wiedzieć.

Automatyczne urządzenia do dezynfekcji

Aby zoptymalizować procesy, które powinny być na porządku dziennym w każdym zakładzie spożywczym, warto stosować urządzenia do dezynfekcji. Wygodnym i praktycznym rozwiązaniem jest śluza sanitarna produkcji ZFM, która umożliwia dokładną dezynfekcję obuwia oraz rąk pracowników. Pamiętaj, że jest to konieczne za każdym razem, gdy przechodzą oni z części socjalnej do produkcyjnej, dlatego ważne jest, aby proces ten przebiegał możliwie jak najszybciej.

Oprócz tego często wybierane są stojące, automatyczne dozowniki do rąk. Niestety, nie sprawdzą się w sytuacji, gdy konieczne jest także oczyszczenie obuwia.

W przypadku pomieszczeń stosuje się m.in. zamgławiacze, które rozprowadzają czynniki chemiczne odpowiedzialne za usuwanie grzybów, bakterii. Stosowane są m.in. do chłodni czy samochodów służących do przewozu żywności, a ich największą zaletą jest to, że docierają do każdego skrawka pomieszczenia.

Środki do ręcznej dezynfekcji

Do poszczególnych powierzchni, konieczne może być stosowanie ręcznych, specjalistycznych środków do dezynfekcji. Dzieli się je na mydła, detergenty, zasady i sole, a także kwasy.

Najrzadziej wykorzystywane są mydła, które nie posiadają właściwości bakteriobójczych, ponadto są niewygodne w użytkowaniu. Znacznie bardziej uniwersalne są związki powierzchniowo czynne, czyli detergenty, które dzieli się na anionowe, kationowe oraz niejonowe. Najskuteczniejsze działanie dezynfekcyjne wykazują środki kationowe.

Zasady i sole posiadają dobre właściwości myjące, rozpuszczają cząstki stałe, aczkolwiek efekt bakteriobójczy uzależniony jest od konkretnego związku.

Najsilniejsze działanie wykazują kwasy, chociaż mogą podrażniać skórę, a także powodować korozje urządzeń metalowych. Oprócz tego w przemyśle spożywczym stosuje się dezynfekcję chemiczną, za pomocą preparatów chlorowych, które są łatwe i skuteczne w użyciu.

Jak zrobić domowe kosmetyki? Domowy krem, szampon, maseczka, peeling…

Jak zrobić domowe kosmetyki? Domowy krem, szampon, maseczka, peeling…

Produkcja domowych kosmetyków jest czasochłonna, jednak dostarcza niesamowitej satysfakcji. Robiąc samodzielnie kosmetyki, możesz dowolnie modyfikować przepisy i puszczać wodzę wyobraźni. Sprawdź maseczkę z kurkumy i domowy szampon z pokrzywy, a następnie sama stwórz własną mieszankę.

Jak zrobić domowe kosmetyki?

Siedzenie w domu sprzyja kreatywności. Zamiast zamawiać kosmetyki ze stron popularnych drogerii, zrób je sama – ekologicznie, oszczędnie i bez produkowania kolejnych plastikowych opakowań. Wbrew pozorom zrobienie domowych kosmetyków, wcale nie jest skomplikowane. Jak zrobić peeling, czytaj na zdrowakrowa.pl/naturalny-domowy-peeling-jak-zrobic, znajdziesz tam proste przepisy na peeling cukrowy, solny czy kawowy. Składniki do stworzenia takich kosmetyków powinnaś znaleźć w swoim domu, a jeśli nie, to w pierwszym najbliższym sklepie.

Tworzenie domowych kosmetyków szybko może przerodzić się w pasje. Własnoręczny peeling, krem czy maseczka dają niesamowitą satysfakcję, a jeśli ładnie je zapakujesz, sprawdzą się również jako prezent urodzinowy czy świąteczny. Sprawdź poniższe przepisy i przekonaj się sama!

Maseczka na twarz z kurkumy

W sieci możesz znaleźć różne przepisy na domowe maseczki na twarz. Naszym faworytem jest maseczka z kurkumy, która zmniejsza stany zapalne i łagodzi zaczerwienienia. Jest szczególnie polecana osobom, mającym problem z trądzikiem. A jak wykonać taką domową maseczkę? Potrzebna będzie ci do tego łyżeczka kurkumy, dobrej jakości miodu i łyżeczka naturalnego jogurtu. Połączone składniki nakładasz na twarz i trzymasz nie dłużej niż 15-20 minut. Kurkuma szybko zabarwia skórę, więc lepiej nie pozostawiać jej na dłużej. Domową maseczkę z kurkumy należy zmyć chłodną wodą i powtarzać taki zabieg co tydzień.

Domowy szampon z pokrzywy

Domowy szampon z pokrzywy to świetny sposób na przetłuszczające się włosy. A jak go wykonać i co będzie ci do tego potrzebne? Przygotuj garść świeżych lub suszonych liści pokrzywy, szklankę wrzątku, 5 kropli olejku eukaliptusowego, pół szklanki sody oczyszczonej i sok z cytryny. Pokrzywę zalej wrzątkiem i zostaw do ostygnięcia, w tym czasie możesz już wymieszać w misce sodę z sokiem z cytryny. Następnie przelej przez sitko napar z pokrzyw do miski z sodą i cytryną, cały czas mieszając. Na koniec dodaj olejek eukaliptusowy i wymieszaj, aż do osiągnięcia jednolitej masy. Tak sporządzony domowy szampon możesz stosować do codziennego mycia głowy.

Uniwersalny, domowy krem

Najprostszym sposobem na zrobienie domowego kremu jest połączenie lekko podgrzanego masła shea z dowolnym zimnym olejem. Może być to olejek arganowy czy ten ze słodkich migdałów. Oba składniki wymieszaj, a na koniec dodaj kilka kropel ulubionego olejku eterycznego. Po zastygnięciu możesz stosować taki domowy krem na skórę.

Dezodorant w kremie – jak zrobić?

Ostatnio dużą popularnością cieszą się dezodoranty w kremie. Taki kosmetyk również możesz wykonać sama. Jak go zrobić? W rondelku podgrzej 3 łyżki oleju kokosowego, dodaj 5 łyżek sody oczyszczonej i kilka kropli ulubionego olejku eterycznego (najlepiej o właściwościach antybakteryjnych), całość wymieszaj. Gdy masa zacznie zastygać, przelej ją do słoiczka. Gotowy dezodorant przechowuj w zacienionym, chłodnym miejscu.