Skąd biorą się ataki paniki? Jak poradzić sobie z nagłym lękiem?

Zamyślona kobieta

Atak paniki to zazwyczaj krótkotrwały epizod lęku. Pojawia się bez wyraźnej przyczyny wywołany przez konkretną sytuację bądź osobę. Człowiek boi się o różne rzeczy – śmierci, utraty pracy, utraty kontroli i wiele innych. Ataki paniki przybierają najróżniejsze formy i w niektórych przypadkach, mogą prowadzić do przykrych konsekwencji. Co warto wiedzieć o napadach paniki i panicznym lękiem? Jak sobie z nim radzić? Tego dowiedz się czytając poniższy artykuł.

Atak paniki – przyczyny

Napady paniki występują u 9% populacji, znacznie częściej dotykają kobiety niż mężczyzn. Nie do końca wiadome są bezpośrednie przyczyny napadu paniki. Źródeł jej występowania doszukuje się w chorobach i schorzeniach psychicznych takich jak:

  • zespół lęku napadowego,
  • nerwica lękowa,
  • fobie,
  • depresja,
  • stres,
  • psychoza.

Jednak nie tylko zaburzenia psychiczne, muszą być odpowiedzialne za nagły atak paniki. Również choroby somatyczne powodują częste stany lękowe. Zaliczane są nich takie choroby jak:

  • nadczynność tarczycy,
  • tężyczka,
  • ostra choroba niedokrwienna serca,
  • padaczka.

Przyczyn można dopatrywać się także wśród czynników etiologicznych, gdzie duży wpływ mają czynniki genetyczne, stres czy traumatyczne przeżycia.

Atak paniki –objawy

Człowiek, przeżywający atak paniki, czuje się jakby był chory. Odnosi wrażenie, jakby za moment miał odejść tego świata. Często atakom paniki towarzyszy również histeria. Osoba, która ma częste stany lękowe, boi się o swoje życie, zdrowie, czuje się jakby był w innej rzeczywistości, odłączony od swojego ciała. Takie ataki paniki mogą trwać od kilku do kilkunastu minut, a nawet do godziny.

Napadom paniki często towarzyszy przyspieszony oddech oraz wzrasta tętno, mięśnie stają się napięte. Lęk pojawiający się w momencie ataku, jest całkowicie irracjonalny i nie zrozumiały dla drugiego człowieka. Pojawia się nagle i nigdy nie można przewidzieć, kiedy nadejdzie. Wszystko zależy od sytuacji która wywołała lęk, osoby które mogły być przyczyną zdenerwowania czy po prostu wynikające z danego schorzenia lub zaburzenia.

Atakom paniki towarzyszą także takie charakterystyczne objawy jak:

  • tzw. zimne poty,
  • uczucie braku tchu,
  • zawroty głowy,
  • dreszcze,
  • kłucie w klatce piersiowej,
  • wymioty,
  • bladość skóry,
  • paraliż całego ciała,
  • drżenie.

Mężczyzna chowa się za stołem

Atak paniki – metody

W sytuacji kiedy czujemy że nadchodzi atak, w pierwszej kolejności najlepiej unormować oddech. Należy oddychać spokojnie, powoli i równomiernie. Pomaga w tym skupienie się na jednym punkcie. W sytuacji kiedy czujemy że nie damy rady powstrzymać emocji wiążących się z napadem lęku, wówczas nie warto ich powstrzymywać. Jeśli czujemy że zbiera się napłacz, to płaczmy. Jeśli chcemy krzyczeć, krzyczmy. To może również pomóc uspokoić się, rozładować całe napięcie. Kiedy pierwsze objawy paniki złagodnieją, wówczas z kimś porozmawiać. W sytuacjach kryzysowych, gdzie lęk i strach bierze nad nami górę, nikt nie chce być sam. Jest to nawet nie wskazane.

Jeżeli czujemy że lęk i strach bierze kontrolę nad naszym życiem, a nasz organizm i psychika są umęczone ciągłymi napadami, wówczas konieczne jest skorzystanie z pomocy specjalisty. Długotrwałe napady paniki mogą doprowadzić człowieka na skraj wytrzymałości zarówno psychicznej, jak i fizycznej a wtedy, mogą dziać się naprawdę różne i nieprzewidziane rzeczy.

Dlaczego puchną nogi? Jak zapobiegać opuchniętym nogom?

Stopy w misce z kwiatami

Na obrzęki nóg składa się bardzo wiele czynników. Na pewno sprzyja im zbyt długie i częste spędzanie dnia w pozycji siedzącej, różnego rodzaju schorzenia i problemy układu krążenia lub układu moczowego. Aby pozbyć się nieestetycznych i utrudniających swobodne poruszanie się obrzęków nóg, należy podjąć stosowne kroki w tym kierunku. Jakie to kroki? O tym powiemy w niniejszym artykule.

  1. Dlaczego puchną nogi?
  2. Jakie objawy puchnięcia nóg?
  3. Jakie domowe sposoby na opuchnięte nogi?

1. Dlaczego puchną nogi?

Przyczyn puchnięcia nóg można dopatrywać się w wielu czynnikach, jednak najczęściej dochodzi do zatrzymania płynu w tkankach, co powoduje powstawanie obrzęków w dolnych partiach ciała. Również dolegliwości związane z układem krążenia, układem limfatycznym lub niewydolność nerek, może powodować nieustanne puchnięcie nóg. Długotrwałe siedzenie np. przed komputerem a także wielogodzinne stanie, sprzyja problem związanym z puchnięciem i obrzękami nóg.

Do najczęstszych przyczyn opuchlizny nóg zalicza się również:

    • przewlekłą niewydolność żylną,
    • zakrzepica żył dolnych,
    • niewydolność serca i choroby serca takie jak zapalenie osierdzia czy kardiomiopatię,
    • marskość wątroby,
    • ciąża.

2. Jakie objawy puchnięcia nóg?

W zależności od przyczyny opuchlizny, obrzęki mogą przyjmować różny kształt i rozmiar. W przypadku niewydolności krążenia najczęściej opuchnięte są kostki oraz stopy. Jeżeli mowa o marskości wątroby, wówczas opuchnięciu ulegają całe kończyny dolne. Dzieje się tak za sprawą upośledzonej syntezy przez wątrobę białek, a zwłaszcza albumin, będącymi odpowiedzialnymi za utrzymanie prawidłowego ciśnienia onkotycznego krwi.

W sytuacji kiedy zaburzona jest prawidłowa praca nerek, wówczas dochodzi do tzw. retencji wody. Innymi słowy, przez złą pracę nerek woda w organizmie jest nieprawidłowo transportowana i w efekcie, jej nadmiar gromadzi się oraz odkłada, głównie w dolnych partiach ciała. Są to tzw. obrzęki hydrostatyczne i występują również u osób prowadzących siedzący tryb życia. Opuchnięte są wówczas kostki i podudzia. W zespole nerczycowym natomiast dochodzi do nadmiernej utraty białka wraz z moczem, co powoduje zmniejszenie ciśnienia onkotycznego osocza a to w znacznym stopniu, wzmaga powstawanie obrzęków.

Opuchlizna nóg staje się bardzo niebezpieczna kiedy mowa o zakrzepicy żył dolnych. W wyniku tej choroby, powstają zakrzepy w układzie żył głębokich. Dotyka najczęściej żyły piszczelowe oraz strzałkowe. Zazwyczaj nie daje żadnych objawów i ustępuje samoistnie. Natomiast kiedy zakrzepy gromadzą się w żyłach podkolanowych, udowych czy biodrowych, wówczas znacznie wzrasta ryzyko rozwoju zatorowości płucnej. Bardzo niebezpieczną przyczyną puchnięcia nóg jest zakrzepica żył głębokich.

kobieta trzyma się za nogi

3. Jakie domowe sposoby na opuchnięte nogi?

Aby uniknąć lub zminimalizować problem spuchniętych nóg, warto zadbać o aktywność fizyczną. Nie muszą być to ciężkie i wytężone ćwiczenia, wystarczą regularne spacery, jazda na rowerze, basen, siłownia przynajmniej 2 razy w tygodniu. W przypadku siedzącej pracy, warto poświęcić chwilę aby wyjść na świeże powietrze i rozprostować nieco nogi. Można przejść się kilka metrów i poruszać przy tym stopami (ruchy okrężne).

Również właściwa dieta ma tutaj swoje zasługi. Powinna być bogata w produkty zawierające potas, który wspomaga gospodarkę wodną oraz pracę mięśni. Potas zawierają takie produkty jak pomidory, banany a także ziemniaki, rośliny strączkowe, orzechy, pestki słonecznika oraz cytrusy. Warto włączyć również produkty o działaniu moczopędnym takie jak pietruszka, arbuz, truskawki i czereśnie. Należy unikać soli, ponieważ w dużym stopniu odpowiedzialna jest za zatrzymywanie płynów w organizmie. Bardzo ważne jest spożywanie dużej ilości wody, o najmniej 8 szklanek niegazowanej wody dziennie. Pomaga to w pozbyciu się nadmiaru nagromadzonych płynów.

Opuchnięte nogi nie tylko wyglądają nieestetycznie ale przede wszystkim, są oznaką tego że w naszym organizmie dzieje się coć niedobrego i opuchlizna, jest tego wyraźnym znakiem. Nigdy nie lekceważmy takich sygnałów wysyłanych przez organizm, ponieważ może się to źle dla nas skończyć.

Grypa a przeziębienie – jak leczyć?

Kubek i pudełko chusteczek

Zbliża się jesień, a za nią zima. Jest to także okres większych zachorowań, do których zaliczają się grypa i przeziębienia. Nie są to te same przypadłości, choć niektóre objawy mogą być bardzo podobne. Czym różni się grypa od przeziębienia? Jak je rozpoznać? Jak leczyć?

Przeziębienie – charakterystyka i objawy

Przeziębienie to cały zespół objawów, spowodowanych przez wirusy, najczęściej rynowirusy. Jest to przede wszystkim infekcja górnych dróg oddechowych związanych z zapaleniem błony śluzowej nosa, gardła i zatok przynosowych. Przeziębienie pojawia się stopniowo i najczęściej charakteryzuje się objawami, które pojawiają z czasem. Zalicza się do nich katar, kaszel, stan podgorączkowy, rzadziej gorączka. Zazwyczaj wiąże się z ostrym bólem gardła. Możemy czuć lekkie osłabienie, zdecydowanie rzadziej pojawia się za to ból głowy, mięśni i stawów czy brak łaknienia. Objawy najczęściej są umiarkowane, przebieg choroby stosunkowo lekki i rzadko kiedy pojawiają się powikłania.

Grypa – charakterystyka i objawy

Grypa z kolei jest chorobą wirusową o zdecydowanie ostrzejszym przebiegu. Powodują ją wirusy grypy, które dzieli się na A i B, może też występować sezonowo lub pandemicznie. Objawy grypy pojawiają się nagle i wiążą się z bardzo wysoką gorączką, często sięgającą nawet do 40 st., do tego dochodzą częste bóle głowy, mięśni i stawów oraz silne i uciążliwe osłabienie. Zazwyczaj w trakcie grypy brakuje nam łaknienia i męczymy się z silnym kaszlem, za to katar rzadko tutaj występuje podobnie jak ból gardła. Źle leczona grypa może wiązać się też z poważnymi powikłaniami.

posegregowane leki

Jak leczyć przeziębienie?

Zwykłe przeziębienie rzadko kiedy leczy się antybiotykami. Zazwyczaj wystarczy kilka dni odpocząć w domu, wyleżeć się i odpowiednio odżywiać z zastosowaniem właściwych lekarstw i środków budujących odporność organizmu. Zazwyczaj stosuje się tutaj leki przeciwzapalne oraz antyhistaminowe, które łagodzą objawy. Jeżeli do przeziębienia dojdzie zakażenie bakteryjne, wówczas warto udać się do lekarza, by przepisał odpowiednie antybiotyki.

Jak leczyć grypę?

Grypa pojawia się nagle i zwala nas z nóg. W przeciwieństwie jednak do przeziębienia, nie da się jej „wyleżeć”, tutaj potrzebna będzie pomoc lekarza. Konieczne będzie zastosowanie leków przeciwgrypowych, czy też przeciwwirusowych (najlepiej działają w pierwszej dobie choroby), a także zastosowanie leków objawowych przeciwzapalnych i przeciwgorączkowych. Dodatkowo należy na czas choroby pozostać w domu, dużo odpoczywać i pilnować właściwego nawodnienia organizmu.

Powikłania po przeziębieniu i grypie

Powikłania po przeziębieniu pojawiają się rzadko, ale jeżeli zaniedbamy właściwe leczenie mogą się one pojawić. W tym przypadku najczęściej mówi się o większym narażeniu organizmu na infekcje, osłabieniu odporności i w niektórych przypadkach doprowadzenie do zaostrzenia astmy. Źle leczona grypa może niestety przynieść zdecydowanie gorsze powikłania. Oprócz zwiększenia ryzyka kolejnych infekcji, może dojść do zapalenia płuc, zapalenia opon rdzeniowo-mózgowych, zapalenia mózgi lub zapalenia serca.

Lamblie – objawy lambliozy u dorosłych i dzieci

Bakteria i pasożyty pod mikroskopem

Lamblioza to choroba wywoływana przez pasożyta, w medycynie nazywany lamblia intestinalis. Chorują na nią zarówno dzieci w wieku przedszkolnym, jak i dorośli. Pasożyt obecny jest w takich miejscach jak toalety, piaskownica, basen itp. Często zdarza się, że choroba nie daje żadnych objawów i chory niczego nie podejrzewa. Stanowi to ok. 10% przypadków, natomiast w pozostałych choroba daje cały szereg objawów. O objawach, przebiegu i przyczynach lamblii u dzieci i dorosłych, piszemy w poniższym artykule.

  1. Lamblioza co to jest?
  2. Jakie są objawy lambliozy?
  3. Jakie są przyczyny lambliozy u dzieci?
  4. Jak dorośli zarażają się lambliozą?
  5. Jak leczyć lambliozę?

1. Lamblioza co to jest?

Jak już wspomniano jest to choroba wywoływana przez pierwotniaka z grupy wiciowców, o gruszkowatym kształcie i czterech parach wici które umożliwiają im szybkie poruszanie się. Posiadają także przyssawkę, dzięki której przyczepiają się do błony śluzowej przewodu pokarmowego żywiciela. Lamblia rozwija się, rośnie, rozmnaża i zmienia powierzchnię chłonną jelita przez co utrudnia, a nawet uniemożliwia, wchłanianie się składników odżywczych do przewodu pokarmowego. Wraz z szybkim rozwojem tego pasożyta, rozprzestrzenia się również zakażenie które może dotknąć innych członków rodziny. Niestety lamblię ciężko wyleczyć ponieważ ten rodzaj pasożyta bywa odporny na leki.

2. Jakie są objawy lambliozy

W niektórych przypadkach, osoby zarażone nie zauważają niczego niepokojącego, ponieważ w początkowej fazie choroba nie daje żadnych objawów. To typowe dla pasożytów ludzkich. W zdecydowanej jednak większości, zakażenie lamblią powoduje szereg dolegliwości. Są one mało charakterystyczne oraz nie systematyczne. Zdarza się, że jednego dnia chory czuje się dobrze, co często usypia czujność.

Do najczęstszych objawów zakażenia lambliami zaliczane są:

  • bóle brzucha, najczęściej po prawej stronie występujące najczęściej po jedzeniu ale nie zawsze,
  • bóle głowy,
  • stolce o bardzo nieprzyjemnym zapachu z niestrawionym pokarmem,
  • wysypka,
  • gorączka,
  • biegunka,
  • wymioty,
  • utrata wagi,
  • wzdęcia i skurcze,
  • zmęczenie,
  • bezsenność.

3. Jakie są przyczyny lambliozy u dzieci?

Lamblie przedostają się do organizmu drogą pokarmową najczęściej po spożyciu produktów zarażonych wcześniej tym pasożytem (w tym także skażonej wody). Warto również wiedzieć, że za rozprzestrzenianie się lamblii odpowiadają muchy. Pasożyta można też przenieść do organizmu poprzez nieumyte ręce jak np. po wyjściu z toalety czy poprzez kontakt ze zwierzętami będącymi nosicielami pasożyta. Zakażeniu lamblią sprzyja korzystanie z publicznych i zbiorowych toalet jak w szkole, przedszkolu, na koloniach itp. Zakażenie lamblią tym bardziej dotyka dzieci, ponieważ te nie przestrzegają podstawowych zasad higieny. Zapominają o umyciu rąk po pogłaskaniu psa, nie przeszkadza im to, że na kanapce siedziała mucha itp. Lamblioza jest chorobą zakaźną, więc z łatwością może przejść na inne dziecko np. przez korzystanie z tej samej toalety.

Duże zbiorowiska bakterii

4. Jak dorośli zarażają się lambliozą?

Dorosłym, podobnie jak dzieciom, zdarza się zapominać o podstawowych zasadach higieny. Na zarażenie lamblią najbardziej narażeni są Ci, którzy nie myją owoców, warzyw, korzystają z publicznych toalet i przy wyjściu nie myją rąk, piją wodę z miejskich wodotrysków itp. Ważna jest również higiena i czystość we własnym domu. Używając odpowiednich produktów na bazie chloru i czyszcząc regularnie łazienkę i toaletę, zmniejszy się ryzyko zarażenia tym pasożytem.

5. Jak leczyć lambliozę?

O metodzie leczenia decyduje lekarz na podstawie wyników badań wcześniej przeprowadzonych. Dobierane są właściwe leki oraz sposób dawkowania. W niektórych przypadkach oprócz leków, konieczne jest przejście na stosowną dietę pozbawioną węglowodanów oraz słodyczy ponieważ właśnie one powodują szybki wzrost i rozmnażanie pasożytów.

Jak widać bardzo wiele zależy od naszego stosunku w
kwestii dbania o higienę oraz czystość. Warto wyrobić sobie nawyk częstego mycia rąk oraz zadbania o czystość we własnym domu ponieważ, jak się okazuje, może to uratować nasze zdrowie.